Overal koud?

Het vries dat het kraakt in de VS. Hier in Europa worden records gebroken. En ook China heeft een waanzinnig strenge winter. Een situatie die behoorlijk zeldzaam is. Is dit het bewijs dat de opwarming van de aarde complete flauwekul is? Nee, natuurlijk niet. Zelfs bij een opwarmende aarde zijn deze situaties mogelijk. Maar het maakt wel iets anders duidelijk.

Het is in China, Europa en de VS zo koud omdat het op Groenland en in Siberië véél te warm is (dat is uiteraard relatief: het vriest er maar twintig graden in plaats van vijftig). De kou moet ergens vandaan komen. Het is niet zo dat het hele noordelijk halfrond ineens veel te koud is; het is gemiddeld net zo warm als anders. De weerkaarten zijn nu alleen anders geschud.

Alles draait om evenwicht. Dus als wij hier een veel te zachte winter hebben weet je zeker dat het ergens anders juist extra streng is. En daar mogen we instituten als het KNMI wel op aanspreken. Als het hier een jaar lang warmer is dan normaal, dan komt het volgens het KNMI door de opwarming van de aarde. Maar omdat het híér te warm was, was het dus ergens anders te koud.

De zaak wordt eenzijdig belicht. Gemiddeld is tot tien jaar geleden de temperatuur op aarde gestegen, daarna is de temperatuur constant gebleven. Zelfs bij een opwarmende aarde is het mogelijk dat de temperatuur tien jaar lang constant blijft. Dus dit gegeven haalt de opwarmingstheorie (het is een theorie, ook al ontkennen sommigen dat) zeker niet onderuit. Het mag alleen wel genoemd worden. En dat doet het KNMI niet.

Een nieuw leesteken

Nu we het toch over leestekens hebben; regelmatig krijg ik mailtjes als:

Beste Jan Paul,

Is de tekst die je zou sturen al bijna klaar?

Vriendelijke groet,

Bert J. de Wit


Dit soort mailtjes krijg ik nooit zonder reden. Ik wacht meestal tot het laatste moment met het insturen van een tekst. Er kan altijd nog een beter idee komen, en dan is het zonde als ik al iets heb verzonden. Vandaar dat sommige mensen soms een beetje ongerust worden. Terecht.

Meestal bevat het antwoordmailtje van mij meteen al de tekst waar de afzender op had zitten wachten. Dan kan ik twee dingen schrijven:

Dit:

Beste Bert J,

Hier de tekst!

Vriendelijke groet,

Jan Paul

Het probleem is dat je dat uitroepteken als onvriendelijk kunt lezen. Zo van 'Hier is je tekst, jij ongeduldig zwijn.'

Maar het alternatief is dit:

Beste Bert J,

Hier de tekst.

Vriendelijke groet,

Jan Paul

Dit is natuurlijk nog veel erger. De saaiheid, onvriendelijkheid en complete doodsheid spat er van af. Die tekst kan nooit wat zijn.


Waar de wereld dus op zit te wachten is een nieuw leesteken dat uitsluitend voor vriendelijk bedoeld enthousiasme gebruikt mag worden. Suggesties?

Begin

Vandaag veel vertragingen bij de NS vanwege 'een aanrijding met een persoon.' Ik snap dat mensen in deze tijd van het jaar depressief zijn. Ik had het vroeger ook altijd in de eerste dagen van januari. Het einde van de feestdagen en het begin van ... Tja, wat eigenlijk? De winter was al lang begonnen, het school/studiejaar ook en ga zo maar door. Er was dus niets begonnen, maar wel heel veel voorbij. Het waren de dagen zonder bestaansrecht.

Ik zou nog steeds somber zijn geweest op deze dagen als ik er geen oplossingen voor gevonden had. De eerste methode was heel eenvoudig: zorgen dat je iets hebt om naar uit te kijken. In mijn geval is dat wintersport aan het eind van de maand. De gedachte daaraan maakt elke dag een punt hoger op een schaal van nul tot tien (en als de wintersport voorbij is? Dan is er Bologna om naar uit te kijken in maart). De andere truc is net zo simpel: zorgen dat het nieuwe jaar wél een begin is van veel nieuwe dingen. Zaken die voorbij zijn maken somber, een nieuwe start maakt blij.

Daarom heb ik allemaal plannetjes, strategieën en ideeën bedacht om van het nieuwe jaar echt een nieuwe start te maken. En het werkt. Ik heb heel veel zin in 2010 ...

[Ik ben een fervent gebruiker van de drie puntjes. Vandaag heb ik geleerd dat die officieel het 'beletselteken' heten. Belangrijker nog, ik heb geleerd dat er een spatie voor moet. Dat heb ik nog nooit in mijn leven gedaan. Maar vandaag begin ik er mee!]

Moge...

Kijk, ik wil jullie natuurlijk het grootste geluk van de wereld toewensen. Maar we weten allemaal dat dit niet realistisch is. Ship happens. Bij iedereen. Daarom stel ik mijn wensenpakket niet te hoog. Dan moet het voor het grootste deel mogelijk zijn. Zeker als we daar zelf ook een beetje ons best voor doen.

Moge 2010 daarom vrij zijn van...

... hinderlijke kriebel op precies die plek op je rug waar je niet kunt krabben.
... momenten dat je spijt hebt dat je toch dat ene gerecht van de menukaart koos en niet dat andere, zeker nu je het gerecht van degene tegenover je ziet die wél de juiste keuze heeft gemaakt.
... keren dat je te snel op 'send' drukt - op welk apparaat dan ook.
... momenten dat je de televisie aan zet en de Tros op drie zenders tegelijk vindt.
... keren dat je je ontzettend verheugt op plaatjes van Pippi Langkous naakt en dan ineens op dit blog terecht komt.
... lange gesprekken met mensen die de r als een d uitspreken.
... brieven, mails en telefoontjes waarin de woorden 'tot onze spijt moeten wij u mededelen dat' in die volgorde direct achter elkaar voorkomen.
... nieuwe spelprogramma's met bekende Nederlanders.
... muggen in het algemeen en 's nachts bij je oor in het bijzonder.
... het besef dat die kriebel op je teen fantoompijn moet zijn omdat je geen rechterbeen meer hebt.
... reclames die ingesproken worden door Gaston Starreveld.
... personen in de media die een hele slechte grap maken en daar vervolgens zelf heel hard om lachen. Zéker rondom songfestivals.
... verstopte neuzen.
... verkeerde kassakeuzes.
... onverwachte saldotekorten.
... de aanschaf van een apparaat waarvan je de gebruiksaanwijzing niet begrijpt.

Voor de volgende wensen leg ik de lat wel hoog. Omdat het kan, omdat het gratis is en omdat je maar nooit weet.

Moge...

... de Belastingdienst in 2011 toch gelijk krijgen in de extra aanslag van 1.349.377 euro omdat 2010 toch nog iets lucratiever was dan je zelf aanvankelijk dacht.
... de wetenschap in 2010 met een perfect middel komen tegen haargroei op plaatsen waar je die niet kunt gebruiken.
... Klaas-Jan Huntelaar, Robin van Persie, Dirk Kuijt en Arjen Robben ieder met veertien doelpunten als tweede eindigen op de topscorerslijst van het WK in Zuid-Afrika, vlak achter de zestienjarige Bennie de Wit uit Betondorp.
... Beatrix de Kersttoespraak van 2010 schaterlachend uitspreekt omdat het nu eenmaal zo'n opmerkelijk goed jaar was.
... de verfilming van Daar is Mees weer voor een nieuwe Nederlandse Oscar zorgt.
... de firma Lays een caloriearme soort chips uitvindt die echt lekker is.
... de afgezanten van de planeet Zurk III ons uitleggen hoe je eenvoudig kunt zorgen voor koude kernfusie, wereldvrede en soufflés die nooit mislukken.

De top drie van Maarten: de lekkerste koffiesmaken van Starbucks

Weer iets héél anders. Nou... nee toch niet. Want het sluit een beetje aan op de beschuit met hagelslag XL puur van Marijn. De lekkerste koffiesmaken bij Starbucks:

In het buitenland bezoek ik altijd een Starbucks, terwijl ik dat in Nederland nooit doe (alleen op Schiphol, als voorpret op de reis). Ik weet dus niet of deze smaken ook in Nederland verkrijgbaar zijn.


Op 1: De Espresso Truffle

Zelf noemen ze het 'European style', maar Amerikaanser kan het eigenlijk niet: espresso met chocolade en opgestoomde melk. Daar op slagroom en chocoladepoeder (geen droge bittere cacao, maar chocoladepoeder. Veel lekkerder). 370 Calorieën voor een grande. Onbetwist de nummer 1.



Op 2: De Mint Mocha Chip Frappuccino

Mocca ijskoffie met een vleugje munt en chocoladeslagroom en krokante stukjes chocolade. Na een beker hoef je meteen niet meer te lunchen. Zo zwaar is het op een warme zomerse dag.





Op 3: De Caramel Brulee Latte

Een cappuccino met caramelsiroop, afgedekt door een laag slagroom met daar dan weer sprinkles van harde caramel op. Lekkûrrr.

De top drie van Marijn: drie persoonlijke toppers

Er zit nu definitely een patroon in de topdries. Marijn komt ook dit jaar weer met zijn persoonlijke toppers. Vorig jaar stond de iPhone in zijn top drie, en die heb ik inmiddels aangeschaft (daarover binnenkort meer). Zal ik volgend jaar zwichten voor de Dyson of voor de hagelslag XL puur? De dure gratis poezen zitten er vanwege een bepaalde niet nader te noemen kattenhatende huisgenoot niet in. De top drie van Marijn:


En natuurlijk kreeg ik rond m’n oren: “Waarom sta ik niet in jouw top drie?”. Het was te verwachten. Hierbij speciaal voor jullie de versie waar mijn vriendin dus niet op 1 staat.

3: Dyson stofzuiger (DC08)


Begin 2009 viel het doek voor mijn trouwe stofzuiger. Hij had al zeker 10 jaar mijn ouders’ huis schoongehouden, daarna 18 jaar lang mijn studentenkamers en mijn huidige huis. Ik had op marktplaats een zakloze stofzuiger met orkaankracht gevonden. Ik had nog een ererondje gedaan met de oude, hem grondig alle hoeken van het huis laten zuigen. En daar was de nieuwe: de DC08 heeft een doorzichtig stofreservoir. Daardoor kon ik zien wat de oude had laten hangen in de vloerbedekking. Ik was verbluft en verbijsterd: hoe heb ik in deze stofhoop gezond kunnen leven? Deze stofzuiger is echt wel de krachtpatser onder de zuigers.
Nadeel: je wordt een beetje zeikerig van de Dyson. Steeds als ik nieuwe pluisjes of dingetjes zie, moet het opgetornadood moeten worden. Omdat het kan. Smetvrees ligt op den loer.


2: Dure gratis poezen



Ze kwam uit Diemen, ze woonde in een torenflat. Te hoog voor een klein wit poesje. Ze mocht mee. En heette meteen Spokie vanwege haar spierwitte vacht en dat ze overal tegelijk was. Kort erna werd in Amsterdam-Zuid een nestje geboren. Met onder andere Sue daarin. Zijn ze toch gezellig met z’n tweeën. Geen spijt van die keuze en ik denk zij ook niet. Ze meppen en knuffelen erop los.
Een tip: als je katje graag wil weten hoe een muntje van 10 cent smaakt, dan moet je dat niet toestaan. Dat kostte ons veel speciaal voer, een echo, een operatie en een nachtje overblijven en wekenlang kopzorgen. Maar gelukkig heeft ze het overleefd. Het muntje prijkt sindsdien in een lijstje aan de muur.


1: Beschuitje met XL-hagelslag (puur)


Hij staat al enkele jaren in mijn top vijf. Nu dan echt op 1! Ik kan geen lekkerder eten verzinnen dan een beschuitje met die grote dikke hagels erop. Puur. En het is niet erg als het beschuit op is. Gewoon recht uit het pak. Een hagel naar mijn hart.

De top drie van Coen: drie teleurstellende mediazaken van 2009

Ja, peuter die restjes kalkoen maar weer tussen je tanden vandaan. We gaan vandaag gewoon weer verder met de eindejaarslijstjes. Ook al is dit nog maar de tweede keer dat de lijstjes in deze vorm gestalte krijgen, er begint toch al een patroon zichtbaar te worden. Zo heeft Coen net als vorig jaar een top drie van teleurstellende mediazaken. Ik kan me er aardig in vinden. Vooral in de nummer 1. Wij zappen hem ook altijd weg.


1 De luie tong van Frank Lammers

Je kunt je afkeer van bepaalde mensen meten aan je zapgedrag. Het kunnen hele aardige mensen zijn hoor die op tv komen: ze zorgen goed voor hun moeder en ze slaan hun vrouw en kinderen niet en geven aan elke Leger des Heilscollectant een royale bijdrage, maar zodra ik ze op tv zie dan maak ik jacht op de afstandsbediening. Niet weg te zappen is Frank Lammers. Je hebt geen idee wat die Frank Lammers werkelijk kan, maar hij hoeft maar een theatershowtje te maken en hup hij zit bij De Wereld Draait Door. Je kijkt naar het Groot Dictee der Nederlandse Taal en daar zit Frank Lammers, sloom kauwgom kauwend. Die kaken bleven zijn kauwgom ook malen tijdens het interview in de pauze. Traag malende kaken. Je zag de speekselklieren in volle werking: hier werd het trage praatsap gemaakt dat Frank Lammers nodig heeft om te spreken. Voor Comedy Central verzorgt Frank Lammers de voice over en ook tijdens die korte tekstjes hoor je de sloomheid van zijn stem, de luie tong onder in de mond, de kauwgom weggepropt achter de kiezen en nauwelijks in staat om in verstaanbaar Nederlands een tekst voor te lezen. Zo’n type maken we in Nederland voice over.

Het gewraakte moment vanaf 01:01:56




2 De econoom Prem Radhakishun

Mislukte advocaat die veel in de media optrad en daar furore maakte door vooral hard en ongenuanceerd door alles heen te praten. Vooral hard. Leuk voor programmamakers, want ze hadden en een soort allochtoon in huis en eentje die voor ophef zorgde. Dat die ophef nooit veel om het lijf had, maakte niet uit: als het maar beweegt en lawaai maakt. Prem beweegt en maakt lawaai en kreeg daarna een eigen multiculti-tv-programma waarin je vooral zag dat Prem de wijken uitgejaagd werd door Marokkaanse jongeren. Daarna kreeg hij nog een programma waarin hij kinderen met een achterstand in een paar bijeenkomsten enorm bijspijkerde zodat ze toch goed vooruit kwamen op school. Leuk, maar het verandert niet structureel iets aan de situatie in overvolle klassen waar juffen en meesters in de dagelijkse praktijk mee te maken hebben op ‘zwarte’ scholen. Dieptepunt dit jaar was het tv-optreden van Prem bij De Wereld Draait Door. De mislukte advocaat en programmamaker was aangeschoven als deskundige: niet over de advocatuur of de multiculturele samenleving, nee, hij moest praten over de economie. Twee dagen achtereen mocht Prem praten over de stagnerende economie. Je had het idee dat de economische crisis toen pas daadwerkelijk begon. In de zomer verscheen Prem in ‘Zomergasten’: dat kon ik niet meer aan.

Prem vanaf 00:04:40




3 De terugkeer van Martin Šimek

Al veertig jaar in Nederland en nog steeds niet in staat een goede Nederlandse zin uit te spreken. Nederlanders vinden dat leuk: die houden van mompelende, kauwgumetende acteurs, schreeuwende Surinamers en krompratende Tsjechen. De RVU had Šimek al verbannen naar de randen van de nacht, maar hield er eind vorig jaar helemaal mee op. Dit jaar maakte Šimek een comeback bij de EO op televisie waar hij religieuze poppenspelers mocht interviewen van wie hij nog nooit gehoord had.
http://player.omroep.nl/?aflID=9454450&start=00:00:00 In De Wereld Draait Door (alweer) is hij een graag geziene gast (het beweegt en maakt lawaai), maar o wee als Šimek eens commentaar krijgt. Luister naar dit gesprek op EO-radio waarin men de presentator confronteert met enkele minder gelukte uitzendingen.

Luister hier: http://content1b.omroep.nl/b83b42c910d54c8241c3a8dee1e16ce7/4b320004/portal/radiomanager/archive/radio1/05-01-09/dag_martin_simek-deel_2_interview_met_martin_simek.mp3

De top drie van Igor: de gemiste hypes van 2009

Igor Wijnker heeft een top drie samengesteld met gemiste mediahypes. En met het schaamrood op mijn kaken moet ik bekennen dat ook dit blog, dat normaal gesproken het belangrijkste nieuws het eerst brengt, deze nieuwsfeiten compleet gemist heeft. Hier Igors top drie:

1) De pas 11-jarige Laurens Stekker, beter bekend als het vlotventje (of roeijochie), heeft deze zomer op een zelfgebouwd vlot solo rond de wereld (nou ja, zijn wereld, het vestingstadje Bourtange) gepeddeld.
Hij begon in de vroege middag, volgens mij was het een maandag maar het kan ook een dinsdag zijn geweest, na drie boterhammen (1 met jam en 2 met hagelslag) aan zijn tocht door de slotgracht, op een nogal krakkemikkig maar met de beste bedoelingen gebouwd vaartuig van olievaten en door zijn vader Harm weggegooide oude planken.
Z’n moeder Geraldina maakte met haar mobieltje een kort filmpje (iets van een minuut of anderhalf), maar deze niet online gezet of anderzijds wereldkundig gemaakt (wat de waarschijnlijke reden is dat Laurens nog niet wereldberoemd is).
Hij is veruit de jongste mens die Bourtange solo op een vlot heeft gerond, maar of zijn record ook zal worden erkend, is twijfelachtig. Laurens werd namelijk nogal opzichtig geholpen door zijn vriendje Roel die (aan) het vlot trok – met een touw.
Om een uurtje of vier, in ieder geval ruim op tijd voor het avondeten (pasta met vegetarische balletjes, z’n lievelingseten) zette Laurens weer voet aan wal. ’s Avonds heeft hij nog een paar uur met zijn vriendjes gevoetbald.
Bureau Jeugdzorg Oost-Groningen was niet bereikbaar voor commentaar.


2) De Flato Venezuela, ofwel de Venozelaanse winderigheid. In Venezuela noemen ze het trouwens de Flato Colombia.
Flato betekent in het Spaans tevens zwaarmoedigheid en is –waarschijnlijk versterkt door de economische crisis- ook een van de symptomen van deze luchtige ziekte.
Dat deze ook in West-Europa tot pandemische proporties om zich heen grijpende aandoening nauwelijks aandacht krijgt in de media of in de politiek, komt omdat juist het percentage besmettingen in deze beroepsgroepen onevenredig hoog blijkt te zijn.


3) Dé rtv-hit van 2009 is níet het inhoudelijk weliswaar reuze interessante Boer Zoekt Vrouw, noch de dagelijkse wervelwind DWDD, maar het wekelijkse radioprogramma Wijnkers Woensdag (van 18.00 tot 19.00 te horen via www.oogtv.nl)
Dat dit programma met altijd goede popmuziek en vaak interessante gasten nog niet zo bekend is bij welke goegemeente dan ook komt wellicht doordat het wordt uitgezonden door een Groningse lokale zender (OOG Radio) en dat het pas sinds half oktober bestaat.

De top drie van Edward: lijstjes

Edward heeft een opmerkelijke top drie, een top drie van top tiens. Alles mag, dus dit natuurlijk ook. Hij moet alleen wel wat beter op zijn Nederlands letten. Een taalfout gaat nog, maar veler mogen het er niet zijn.

Jan Paul is streng en hij let goed op. Dus moest ik een truc verzinnen. Na dagen plotten and schemen heb ik het onderstaande bedacht. Mijn gewone lijstjes heb ik in een bijzonder lijstje weten te smokkelen. Maar dat heeft dan niemand door en ik heb ze dus toch gepost. Ja, ik word steeds goeder in het verzinnen van thrillers.

Op drie: de beste films van 2009:

10: Le premier jour du reste de ta vie
9: Whatever works
8: De helaasheid der dingen
7: The wrestler
6: Where the wild things are
5: Rudo y cursi
4: Milk
3: Away we go
2: Slumdog millionaire

1: ... Revolutionary road!

Op twee: de beste cd’s van 2009:

10: Hele veien, 47 utvalgte sanger – Anita Skorgan
9: Misschien gebeurt het morgen – Ernst van der Pasch
8: No. 9 – Wende
7: Sometimes the song writes you – Guy Clark
6: Sleepdrunk sessions – Hjaltalín
5: La superbe – Benjamin Biolay
4: Sentiments humains – Pierra Lapointe
3: L’embellie – Calogéro
2: The pursuit – Jamie Cullum

1: Dear John – Loney dear

Op één: de beste boeken (voor volwassenen) van 2009:

10: Het fortuin van Matilda Turpin – Álvaro Pombo
9: Zeitoun – Dave Eggers
8: Ergens waar je niet wil zijn – Brecht Evens
7: Marions sluier – Roy Jacobsen
6: Norrlandse aquavit – Torgny Lindgren
5: Zomertijd – JM Coetzee
4: Dieren eten – Jonathan Safran Foer
3: Pan – Knut Hamsun (heruitgave)
2: Mysteriën – Knut Hamsun (heruitgave)

1: Hässelby, het demonteren is begonnen – Johan Harstad

De top drie van Lucienne: kindonvriendelijke zaken

Het heeft door een kapotte computer even geduurd, maar mijn Mac heeft zichzelf genezen, dus er kan eindelijk weer een top drie bij. Van Lucienne dit keer. En ook nu gaat het weer om iets totaal anders. Hoewel, het gaat wel over misstanden... Komt-ie:

Op mijn taalblog kan ik nooit mijn ergernissen betreffende maatschappelijke thema's kwijt. Ik ben dus blij dat ik daar nu een medium voor heb. Hierbij mijn top drie van kindonvriendelijke zaken.

3. De aanschaf van zwemkledij (buiten het zomerseizoen)
Iedereen met kinderen weet dat het onmogelijk is om buiten het zomerseizoen een fatsoenlijke zwembroek of badpak aan te schaffen. Hebben die winkels dan nooit gehoord van in het winterseizoen startende zwemlessen? Of van kinderen die in november na een groeispurt uit hun oude zwemkledij zijn gegroeid? Beste marketingmensen, de groei van kinderen loopt níet synchroon met het aantredende zomerseizoen!


2. Het kinderziekenhuis
Het is leuk dat ze in het kinderziekenhuis een aquarium hebben, kleurplaten, hobbelpaarden en een tafelvoetbalspel. Maar wat doet dat ertoe als je zoontje van vijf binnenkort een 'mictiecystogram' (blaasonderzoek) moet ondergaan en 1) hij een zwijgzame dokter tegenover zich krijgt die hem (en ons overigens ook) bijna geen blik waardig keurt en 2) wij een begeleidende brief meekrijgen met dit erin: 'Afhankelijk van de leeftijd kunt u uw kind vertellen dat het hiervoor een dunne katheter (slangetje) in de blaas krijgt. Dit kan pijn doen, met name wanneer het kind niet volledig meewerkt en zichzelf niet ontspant. Verder is het onderzoek niet pijnlijk.' Lees voor blaas dus: 'plassertje'. En nu komt het: een second opinion bij een ander ziekenhuis leert dat dit onderzoek voor een kind van zijn leeftijd, ook al omdat het een jongetje is, een veel te zware inzet van middelen is. We hebben het onderzoek dus afgeblazen.


1. De luizenzak
Het is de bedoeling dat schoolkinderen hun jassen in de luizenzak doen en deze zak aan de kapstok hangen, om aldus besmetting met hoofdluis te voorkomen. De zak dient te worden dichtgetrokken met koorden. Van boven blijft er echter altijd een gat, zeker omdat kleine kindervingertjes nog niet zo behendig zijn om de koorden goed dicht te trekken. Of zo'n gat erg is? Ja natuurlijk! Het luistert allemaal heel nauw, getuige de website www.luizenzakken.nl: 'Wij weten echter uit ervaring dat het in de praktijk moeilijk realiseerbaar is om kleine kinderen het juiste gebruik consequent te laten doorvoeren en ouderlijk toezicht is ook moeilijk te optimaliseren. Met name het aan de haak laten hangen, terwijl de jas wordt ingevoerd of uitgenomen is een zeer veel voorkomende fout.'
Verder zijn de luizenzakken volgens de website 'aan de voorzijde voorzien van een groot en goed in het zicht aangebracht wit label' waarop je de naam van het kind kunt zetten. Let op: een luizenzak hééft geen duidelijk waarneembare voorzijde en draait bovendien altijd om aan de kapstok. En als de zak al niet ergens in het schoolgebouw rondzwerft, dan nog is het een hele klus om in de chaos rond kinderkapstokken de juiste zak te vinden. Zeker na het wassen is het vrij kleine label, onderaan de zak aangebracht, helemaal niet goed meer zichtbaar. Marsmannetjes (of -vrouwtjes) zouden een basisschool kunnen herkennen aan wild om zich heen graaiende moeders in een zee van blauwe zakken.

De top drie van Gina: zielige dieren

And now for something completely different. De top drie van Gina. Zielige dieren. Zo zielig dat mijn computer telkens op hol sloeg nadat ik de bijgevoegde links had geopend. Net als ik zelf trouwens. Oef. Het bewijs dat je als je een huisdier wilt altijd naar een asiel moet gaan. Hier is de top drie, van extreem zielig naar iets minder extreem zielig:


Mijn Top 3 gaat toch maar over dieren. Ik heb geprobeerd aan iets anders te denken, maar kom telkens terug bij... dieren. Het is in principe een aanklacht tegen mensen die geen respect hebben voor andere wezens en dieren mishandelen en/of dumpen. En door deze Top 3 worden misschien ook weer 3 dieren even extra onder de aandacht gebracht. Dit zijn de drie zieligste dieren waarover ik de voorbije week heb gelezen.

Eergisteren kreeg ik een mailtje of de kittens die ik een paar maanden geleden samen met de buurvrouw verzorgde, nog beschikbaar waren. Heb deze Belgische mensen toen een mail terug gestuurd met een link naar de website van een Belgische vereniging die dieren opvangt: VZW Zwerfkat in Nood. Daar zijn nog kittens genoeg die op een warm thuis wachten.

Ik bladerde wat op hun website en kwam een schrijnend verhaal tegen van Iris, een teef van 1 jaar oud. Haar verhaal is op onderstaande link te lezen... En ik wou haar graag op de eerste plaats in mijn Top 3 plaatsen: dieren die een ECHT goed thuis verdienen!

Iris



Op de tweede plaats Boy, een AIDS-kat van 8 jaar. Zijn foto heeft iets triestigs en daarom graag wat aandacht voor hem in deze Top 3.

Boy



En op de derde plaats Dribbel, ook een AIDS-kat van 8 jaar. Kattenaids is niet besmettelijk voor mensen en met medicijnen en goede verzorging heel goed 'te doen'.

Dribbel

De top drie van Ionica: de drie ergste fouten in knuffelgiraffen

De eerste top drie is binnen! En wat voor één. Ionica heeft precies begrepen waar het in de lijstjes op dit blog om gaat. In dit geval heeft ze een zwaar maatschappelijk thema aangesneden. Komt-ie:

Mensen vragen mij vaak: "Wat is er zo leuk aan giraffen?". Daarop antwoord ik dan iets over hun leuke vlekken, hun mooie gele vacht en natuurlijk hun lange nek. Veel knuffelfabrikanten blijken echter een heel ander beeld van de giraffe te hebben. Hierbij een top drie van de ergste fouten in knuffelgiraffen.


3. Geen vlekken
Een lieve knuffel, maar een echte giraffe heeft mooie vlekken van zijn poten tot zijn nek.




2. Verkeerde kleur
Bij deze knuffel zijn de vlekken aardig op orde en let ook even op de mooie manen. Alleen jammer dat een echte giraffe nooit paars is.




1. Korte nek
Kleur, vlekken, hoorntjes, allemaal keurig op orde. Toch lijkt deze giraffe het meeste op een geverfd paard, omdat de zo kenmerkende lange nek is vergeten.

Sterfbed en spelletjes

Een mooie manier om er achter te komen wat je werkelijk wilt is door te bedenken dat je op je sterfbed ligt. Wat had je graag nog willen doen? Waar heb je de meeste tijd aan verpest?

Er is een goede kans dat ik dan zal zeggen dat ik meer boeken had willen lezen. En ik moet absoluut nog veel meer films zien om later geen spijt te krijgen. Een ding dat ik zéker niet zal zeggen is dat ik meer computerspelletjes had willen spelen. Toch groeit er nu een generatie op die dat wél zal denken. Voor die generatie zijn games wat films voor mij zijn. En films zijn voor hen wat boeken voor mij zijn.

Heb ik gelijk? Hebben zij ongelijk? Nee, natuurlijk niet. Voor mij was er een generatie die films zonde van de tijd vond. Misschien was er wel ooit een generatie de boeken onzin vond. In de toekomst komt er ongetwijfeld nog weer iets na de games, wat de game-generatie weer tijdverspilling vindt. Niemand heeft ongelijk. Je vindt leuk wat je leuk vindt.

Hieronder een filmpje dat bewijst dat sommige mensen spelletjes niet zonde van hun tijd vinden:

Top drie: dommerds

Ja! Vanaf nu kan er ingestuurd worden voor de eindejaarslijstjes. Als je er een hebt (hier nog even de uitleg) dan kun je ze opsturen naar info@janpaulschutten.nl. Zelf zal ik de aftrap nemen met mijn top drie van domste mensen van 2009.

Op drie: iedereen die er aan heeft meegewerkt dat Saban Baran momenteel aan cocktails ligt te lurken op een zonnig stand (hopen we maar. Het kan natuurlijk ook dat hij ergens anders gewoon zijn oude beroep heeft opgepakt).

Kom, kom. Lach nou eens Saban. Je bent vrij!

Op twee: Henk Jan Ormel. Van deze vriendelijke vriend horen we gelukkig weinig, maar dat veranderde deze zomer. Toen kwam hij in opstand tegen een vegetarisch kookboek dat het Voedingscentrum uit wilde geven. Dat mocht niet van Ormel! Waarom niet? Omdat het Voedingscentrum onder het ministerie van LNV valt. Het is dus volgens Ormel nare gemene vegetarische rotpropaganda! Boe! Gemeen! Mag niet! Dat geld van het boek kon veel beter aan iets anders besteed worden. Aan wat? Tja, dat kan ik hier wel opschrijven, maar dat geloof je toch niet. Echt niet. Nou vooruit. Komt-ie dan. Hou je vast. Het geld moest besteed worden aan een campagne (eh... propaganda?) voor het wetenschappelijke nut van… dierproeven! Het is echt waar.

Ja, goed zo Henk Jan! Lach maar met je tweede plaats.

En met stip op een: mensen die werkelijk alle grenzen van het begrip domheid hebben overtroffen. Mensen van wie je verbaasd staat dat ze nog zelfsstandig hun veters kunnen strikken. Heel erg op een: de idioten die de eigenaren van een Suzuki Swift bedreigden en hun auto vernielden. Want Karst Tates reed ook in een Swift.

Wie hier in rijdt is een moordenaar!