DWDD...

Wat een week...

Alleen Toffie kijkt muf en ongeïnteresseerd de andere kant op...

Het begon maandag toen ik het eerste exemplaar van Jij bent je brein in handen kreeg op de Libris Inspiratiedag. De reacties op het boek waren boven verwachting. Op woensdag lag het boek in de winkel en de volgende dag las ik al op Twitter en Facebook enthousiaste reacties van mensen die het in één avond hadden uitgelezen. Van bekenden, maar ook van mensen die ik alleen van internet ken en zelfs van volslagen onbekenden. Net als complimenten en leuke berichten van boekhandels. Daarnaast moest ik wel lachen om reacties van mensen die er al commentaar op hadden zonder dat ze één letter gelezen hadden, zoals Malou van Hintum en Pauline Slot (als jullie jezelf googelen en dit stukje lezen: hoi!). Gisteren, vrijdag, heb ik correcties aangegeven voor de tweede druk... Hij is er nog niet, maar komt er wel aan.

Woensdag verscheen er een groot stuk in Trouw, zaterdag nog in de Leeuwarder Courant en er komt nog meer aan. Bij programma's als De Wereld Draait Door en Spijkers met Koppen was er flink wat gesteggel, maar door o.a. de dood van Thatcher en het akkoord van de sociale partners heb ik beide programma's niet gehaald. In zowel 7Days als Kidsweek waren er twee pagina's uitgetrokken voor een mooie voorpublicatie. En ook heel erg fijn was een artikel in De Standaard over het boek, waar ik 'Fenomeen van de week was' - Jahaa. Het eindigde met: 'Dit is een boek dat je meteen aan je kinderen moet geven voor hun vermogen om zich te verwonderen er door schoolmeesters is uitgestampt. En als je het dan toch in huis hebt: lees het zelf ook eens.'

We zien nog net een stukje van een heel groot brein...

En dan zijn we er nog niet. Oh nee. Want gisteren was er een feestelijke lunch bij Gottmer ter ere van de eerste exemplaren van Het raadsel van alles wat leeft en de stinksokken van Jos Grootjes uit Driel. Het begon met het bespreken van een herdruk. Nog voordat er één exemplaar verkocht was. Het boek ziet er zo spectaculair uit: goud op snee, kapitaalband, preeg, linnen, etcetera. En dan de tekeningen van Floor Rieder! Oeioeioei. Zo mooi. Zooo mooi. De hele dag ben ik het aan het aaien en doorbladeren...

Goud op snee.

Deze week voelt alsof ik honderd verjaardagen in een keer heb te vieren. Want er is nog meer. Vrolijk makende reacties op mijn verhaal in het Rijksmuseumboek. Buitenlandse interesse. Het kan deze week niet op. Dat was een jaar geleden nog heel anders. Dit is dan ook een blogpost voor mij om te bewaren voor tijden dat alles tegen zit. Want die zijn er dus ook. Ik werk zeven dagen per week, lig 's nachts wakker om over boeken te piekeren en zeg heel veel af om optimaal te kunnen schrijven. En dan is het zuur als een boek flopt en uit de handel wordt gehaald.

Er komt nog veel meer moois aan dit jaar. We zijn nog niet eens op de helft. Maar ik besef wel dat zo'n jaar nooit meer voorkomt. En ik besef ook dat ik enorm veel geluk heb gehad en waanzinnig bevoorrecht ben. Reken maar.

Help de Boekenwurm (en alle andere Boekenwurmen)

Een paar jaar geleden was ik op uitnodiging van Hanneke Koene van de Boekenwurm in Maastricht tijdens de Kinderboekenweek. Al maanden van tevoren kreeg ik een reisschema en verzoeken over eventuele dieetwensen toegestuurd. Dat klinkt overdreven, maar het zorgde er wel voor dat toen ik er eenmaal was álles tot in de kleinste details geregeld was. Ik werd opgehaald en van school naar school gebracht, zonder dat ik me ergens mee hoefde te bemoeien. En ik ben niet de enige die dit kan zeggen. Hanneke heeft tientallen schrijvers uitgenodigd die allemaal op zo'n VIP-behandeling konden rekenen.

Iemand die met zoveel zorg en toewijding een kinderboekwinkel runt gun je het allerbeste. Maar in werkelijkheid gaat het helemaal niet goed met de winkel. Ondanks alle energie die Hanneke in de winkel stopt is de kans groot dat de winkel moet sluiten. In plaats van toe te kijken heeft Manon Sikkel het plan bedacht om een enorme kinderboekenschrijversflashmob te organiseren op 22 april. Om nog een keer alle aandacht aan de winkel te geven. Om duidelijk te maken dat de nood hoog is. En om duidelijk te maken dat dit gebeurt als je je boeken alleen maar via internet koopt. Ik kan zelf niet, maar gelukkig zijn er al een heleboel schrijvers en illustratoren - niet bepaald de minsten trouwens – die wel meedoen, en het aantal groeit nog steeds.

De Boekenwurm is niet de enige winkel die het moeilijk heeft. De winkel staat symbool voor al die andere boekwinkels die weggedrukt dreigen te worden door de grote spelers. Doodzonde.

Wat dat betreft zijn er twee dingen die je moet weten:

1 Echt advies over de juiste boeken krijg je bij kinderboekwinkels zoals de Boekenwurm, waar ze de boeken zelf gelezen hebben, waar ze je vragen kunnen aanhoren en waar je precies vindt wat je zoekt.

2 Bij winkels als de Boekenwurm kun je óók via internet bestellen. Je boek wordt gewoon opgestuurd, voor hetzelfde bedrag als de andere partijen. Wie soms graag vanuit zijn luie stoel wil bestellen kan dus ook hier terecht.

Een beter advies en een betere service dus. Er is dus geen enkele reden om niet naar dit soort winkels te gaan.

Zolang ze er nog zijn.

Hoe word je honderd?

Hierboven zie je een interessante lezing van Dan Buettner over oud worden. Wie worden er het oudst en waarom? Buettner onderzocht leefgemeenschappen waarin relatief de meeste honderdplussers voorkwamen. Bijvoorbeeld bewoners op bepaalde eilanden in Japan, ergens op de bergen van Sardinië, zevendedagsadventisten in Californië en nog een paar soortgelijke groeperingen met een gezonde levensstijl. Belangrijk was ook: de mensen werden niet alleen oud, ze werden gezónd oud. Dus met zo min mogelijk klachten.

Hoewel de culturen enorm van elkaar verschillen zijn er een paar belangrijke gemene delers, en die zorgen voor opmerkelijke conclusies:

Het belangrijkst van allemaal was de manier waarop ze leefden. Niet weggestopt in een verzorgingstehuis maar tussen vrienden en familie, middenin de maatschappij. Iedereen had 'een reden om voor te leven'. Dat kon een achterachterachterkleinkind zijn, een hobby of werk (Wat? Wérk? Ook als je honderd bent? Júíst als je honderd bent. Het enige dat dodelijker is dan geboren worden is met pensioen gaan).

Het dieet kwam ook sterk overeen. Verreweg voor het grootste deel plantaardig, al was het niet helemaal vegetarisch. Maar vooral niet teveel voedsel. Een béétje alcohol mag, trouwens. En tofu is het best voor sterke botten.

Ook opvallend was dat iedereen religieus was, al verschilden de godsdiensten wel degelijk. Waar zit hem dat in? Allereerst het gemeenschapsgevoel van religies: zorgen voor elkaar, bij elkaar horen. Maar bidden is net zo belangrijk! Het is een vorm van meditatie. En meditatie heeft een bewezen ontstekingsremmende werking.

Ten slotte: geen sport! Maar wél beweging. Veel lopen. Natuurlijke dingen doen. Geen eieren kloppen met de staafmixer maar met de hand. Geen kant-en-klare dingen kopen, maar zelf groenten halen, wassen en snijden.

Hier had úw advertentie kunnen staan

Op zoek naar dat ene medium waar uw Viagra-advertentie wél werkt? Waar uw web-apotheekje een Web-apotheek wordt? Waar u honderden bezoekers per dag trekt naar uw online casino? En waar de link naar uw handeltje in imitatie Louis Vuitontassen, Rolex horloges en andere merkproducten gegarandeerd duizenden dollars per dag gaat opleveren? Probeer dan Jan Pauls Blog!

Adverteren is even eenvoudig als lucratief: uw plaatst uw advertentie met link gewoon bij de reacties. U krijgt de factuur dan vanzelf naar uw mailadres gestuurd.

Nu tijdelijk 50% snellebeslisserskorting: voor elke advertentieregel betaalt u in de maand februari slechts 1500 euro exclusief BTW.

Graaf Sandwich is weer gestart...

Na ruim een jaar ga ik weer verder met het vegablog Graaf Sandwich (zie hiernaast). Naast recepten zal ik zo nu en dan ook wat informatie posten.

Graaf Sandwich is geen vleesetershaatblog, maar een blog dat laat zien dat vlees gewoon niet echt nodig is. Ook niet voor de smaak.

Jan Paul Schutten zal verdergaan onder de naam Scriptorion

Jan Paul Schutten gaat voortaan verder onder de naam Scriptorion. Een nieuwe naam, maar een vertrouwde service. En omdat Scriptorion onderdeel wordt van de Worldstar Tetramax Group kunnen we voortaan nog meer totaaloplossingen op maat bieden. Met een klantgerichte aanpak en een glasheldere optimalisatiestrategie voor uw bedrijf zorgen wij voor serviceverlening met een focus op resultaat. En dankzij een multifunctionele aanpak zijn de diensten van Scriptorion zowel lokaal als internationaal inzetbaar voor iedere organisatie. Scriptorion: power tot the process! 

Ik dit jaar (slot)

Dit wordt een vervelend stukje omdat ik hier geen enkel nieuw idee ga verklappen. Wie slim is houdt hier dus op met lezen.

Natuurlijk ga ik gewoon door met schrijven en met het bedenken van nieuwe plannen. Ideeën genoeg. Zo ga ik in elk geval aan de slag met twee bijzondere mensen om een boek te maken over een... Nee, hier stop ik. Want er is alleen nog maar een plan en geen letter op papier.

En dan zijn er nog de MP's. MP's staan voor Megalomane Plannen. Met één plan ben ik al twee jaar bezig, het andere wat korter. De reden dat ik er nog niets over vertel is omdat ze nog maar 99% zeker zijn. Eigenlijk dacht ik een jaar geleden ook al dat één van de plannen 99% zeker doorging. Maar, zoals dat gaat bij MP's, heeft de uitwerking nogal wat voeten in de aarde. Er is in elk geval al wel veel gebeurd in de goede richting. Over een maand weet ik meer. Misschien dat ik er eind dit jaar iets over vertel...

Uiteraard zijn jullie, trouwe bloglezers, de eersten die er dan iets over te weten komen.

Ik dit jaar (5)

Inderdaad, dit is Fik Meijer. 's Lands grootste classicus. En samen met hem ga ik dit jaar een boek schrijven over sport in het oude Rome: Paarden, zwaarden en rare baarden. Waar die rare baarden op slaan verklap ik nog niet, maar het is wel heel leuk. Het speelt zich grotendeels af rond het jaar 112 na Christus, ten tijde van keizer Trajanus. De tekeningen in het boek worden gemaakt door Eric Heuvel (die vorig jaar de Stripschapprijs won). In de klare lijn. Dat gaat dus prachtig worden.

Welke sporten waren er toen allemaal? De Olympische Spelen natuurlijk. Net als gladiatorenspelen. En de belangrijkste sport van toen: wagenrennen. Die sporten komen in drie delen aan bod. Elk deel volgt een sporter of trainer van dichtbij. Zo maken we niet alleen een dag in het Colosseum of Circus Maximus mee, maar krijgen we ook het levensverhaal van de sporters. Tussendoor is er ook ruimte voor de oorsprong van de sport, opmerkelijke gebeurtenissen en achtergronden en natuurlijk bijzondere wetenswaardigheden.

Normaal gesproken schrijf ik nooit speciaal voor het thema van de Kinderboekenweek. Er verschijnen dan al zoveel boeken rondom dat thema dat er een moordende concurrentie ontstaat. Bovendien vind ik dat het thema vooral gebruikt moet worden om klassiekers over het onderwerp weer een nieuw leven te gunnen. Maar dit plan lag er al. En het zal een mooie aanvulling zijn op het bestaande assortiment aan sportboeken. Bovendien ga ik ervan uit dat het langer mee zal gaan dan een Boekenweek...

Ik dit jaar (4)

Klik voor groot!

Waren we er al? Nee joh. Want hier komt nog zo'n geweldig project: het stripboek met Paul Teng voor het Centraal Museum. Het zal dit najaar verschijnen. Maar waar gaat het over?

Wie was de laatste niet-Italiaanse paus voor Johannes Paulus II? Dat was Adriaan Floriszoon Boeyens uit Utrecht in 1522-1523. Deze Adrianus VI regeerde in de periode dat invloedrijke families als de Medici en de Borgia streden om de macht in Rome. De periode van de grote wantoestanden en de orgieën in het Vaticaan – dat toen ook wel het grootste bordeel van Europa werd genoemd. De vrome Adrianus wil daar helemaal niets van weten. Hij walgt van de luxe en rijkdom, en wil bovendien een eind maken aan het geldverslindende gedrag van de kerk, dat grotendeels met aflaten gefinancierd moet worden. Die instelling maakt de paus niet geliefd, om het mild uit te drukken. Hij heeft dan ook vele vijanden die hem dood wensen. En de tot dan toe kerngezonde Adrianus wordt in een jaar tijd zieker en zieker. Op 14 september 1523 sterft hij onder verdachte omstandigheden. 'Er is geen bewijs voor moord, dus hij is een natuurlijke dood gestorven', zeggen diverse historici. Dat is natuurlijk een rare drogreden. Het is heel aannemelijk dat Adrianus wel degelijk is vermoord, en daar zijn aanwijzingen voor.

Toch gaat dit boek niet over Adrianus, maar over Jan van Scorel, die ten tijde van Adrianus schatbewaarder is van het Belvedère in Rome. Scorel is een kunstenaar en een vroom katholiek, later wordt hij kanunnik in Utrecht. Maar hij is meer dan dat. Hij is ook nog onder andere uitvinder, schrijver  en ingenieur. Kortom, de Nederlandse Da Vinci of Michelangelo: een regelrechte uomo universale. En het kan niet anders dan dat zijn tijd in Rome en zijn contact met het werk van Da Vinci en Rafaël (en misschien wel persoonlijk contact met Michelangelo) hem tot zo'n invloedrijk man heeft gemaakt.

Het stripboek, waar we nog geen officiële titel voor hebben, zal gaan over zowel Adrianus als Scorel gaan. Scorel krijgt daarin de rol van de vriend van Adrianus die op onderzoek uitgaat om te ontdekken wie er achter de moord op de paus zit. Een beetje fictie, maar veel non-fictie. En we krijgen ook een staartje van de beeldenstorm in Utrecht mee, een inkijkje in het Vaticaan in de 16e eeuw, de nodige samenzweringen en complotten en zelfs een romance. Paul Teng mag het allemaal tekenen. Maar dat is hem wel toevertrouwd. Let maar op hoe prachtig het wordt...

Ik dit jaar (3)

Zijn we er al? Nee, ben je gek. Zo komt in mei 'Ik hou van Artis' uit. Het jubileumboek van onze beroemdste dierentuin. Nou ja, dierentuin... Artis is in de eerste plaats een park. En het is meer een mensentuin dan een dierentuin. Dat is ook het uitgangspunt van het boek. Aan de hand van verzorgers, artsen, bezoekers, biologen, een astronaut, de directeur en vele, vele anderen laten we zien wat er in Natura Artis Magistra (zoals het park officieel heet) allemaal gebeurt.

'We'? Ja we. Want ik schrijf het boek samen met Nienke Denekamp, die eerder al over het nijlpaard Tanja schreef (aanrader!). En net zoals het veel leuker is om bij een kunstwerk te staan als een conservator of de kunstenaar zelf er iets over vertelt is het ook leuker om naar Artis te gaan als je weet wat er achter de schermen aan de hand is, wat er in het verleden heeft plaatsgevonden en wat de beweegredenen achter bepaalde ontwikkelingen zijn.

Geen kinderboek dus, en ook geen geschiedenisboek, maar een vrolijk jubileumboek vol mooie herinneringen en grappige anekdotes.

Ik dit jaar (2)

(klik voor een grote afbeelding)

Jahaa, dat is nog eens een omslag hè? Gemaakt door Floor Rieder en Tobias David. En het binnenwerk mag er ook zijn.

Ruim een jaar geleden schreef ik op Twitter: 'Ik heb zojuist de beste 453 woorden uit mijn carrière geschreven'. Die 453 woorden komen uit dit boek. Ik was al maanden op zoek geweest naar de vorm en stijl, en ineens klopte alles. Beter dan dit kan ik niet. Kinderen van Amsterdam en Kinderen van Nederland waren soms wat te serieus, in dit boek komt ook heel wat humor voor.

Het boek gaat over de evolutie, en meer. Hebben we echt gemeenschappelijke voorouders met apen, vissen en komkommers? Was er ooit een eerste stukje leven waar we allemaal van afstammen? Maar hoe is dat leven dan ontstaan? Hoe kan er uit dode materie ineens leven ontstaan? En hoe kan dat klompje cellen waar je als embryo uit bestaat ineens uitgroeien tot een mens? Hoe weet een cel of hij tand, bot, huid of hersencel moet worden? Al die vragen komen erin aan bod.

In zijn toespraak bij de ALMA-uitreiking zei Guus Kuijer: 'Ik heb me nooit afgevraagd wat kinderen leuk vinden.' In mijn boek doe ik dat juist wel. Elke alinea, elke zin, elke komma heb ik gecontroleerd op kindvriendelijkheid. Mijn boek wordt daar beter van.

Als ik bijvoorbeeld moet uitleggen hoe er uit niets ineens leven kan ontstaan, móét ik uitleggen wat DNA en RNA zijn. Dat is niet alleen ingewikkeld, maar ook saai. En het houdt het verhaal op. Maar ja, ik kom er niet omheen. Daarom ben ik net zolang doorgegaan tot het echt leuk en volkomen begrijpelijk was. Uiteindelijk is de passage over RNA ook nog eens het grappigste stuk uit het boek geworden. Ik kan een boek voor een selectief klein clubje maken, maar ik kan het ook zo toegankelijk mogelijk maken. En dat heeft alleen maar voordelen.

Het raadsel van alles wat leeft, en de stinksokken van Jos Grootjes uit Driel (Jos heette ooit Cor, maar van de Vlaamse vertegenwoordigers moest het Jos worden omdat Cor te Nederlands was), is mijn opus magnum. Guus Kuijer, hij weer, twitterde een tijdje terug dat hij altijd onzeker is over een boek. Dat had ik niet bij dit boek. Over al mijn boeken ben ik onzeker geweest, behalve bij dit boek. Dit was goed. Af. Klaar.

Inmiddels heb ik het boek tientallen keren doorgelezen. Sommige stukken ken ik uit mijn hoofd. En als je sommige teksten zo vaak hebt doorgenomen, dan sluipt de twijfel er toch weer in. Toch weer die onzekerheid dus. Zo krijgt de Meester toch weer gelijk...

Ik dit jaar (1)

In maart 2003 verscheen Ruik eens wat ik zeg, mijn eerste boek. In 2013 ben ik dus tien jaar schrijver. Nou is dat niet zo heel bijzonder, maar dat worden de boeken die dit jaar verschijnen wél. De meeste zijn zo goed als af, dus ik kan er al heel wat over vertellen. Ik heb me in 2012 helemaal het schompes gewerkt, vandaar ook dat ik dit blog wat heb verwaarloosd. Maar het was niet voor niets.

Neem nou: Jij bent je brein. Het is de jongerenversie van Wij zijn ons brein, van Dick Swaab. Het heeft  grotendeels dezelfde onderwerpen, alleen dan uitgelegd voor iedereen vanaf tien jaar (en hele slimmerds van negen).

Hoe zit dat nou met die vrije wil die niet bestaat? Kun je echt aan iemands brein zien of hij gelovig is of niet? Hoe haal je hogere cijfers? Waarom gedragen pubers zich zo raar? Al die onderwerpen uit de 'Dikke Dick Swaab' komen ook in dit boek aan bod.

De structuur is wel anders. Het boek gaat over twee kinderen die Swaab een mailtje sturen met een verzoek om informatie voor hun spreekbeurt. Zo ontstaat er een e-mailcorrespondentie waarin alle ins en outs over onze hersenen aan bod komen. En zo valt er gelukkig ook wat te lachen.

Kortom, wie Wij zijn ons brein te dik vindt, maar toch alles over het onderwerp wil weten: lees gewoon Jij bent je brein. Of nee, koop het. Als het net zo vaak gekocht worden als de dikke Dick, dan ben ik dik tevreden.

Sien Charles Knut...

(klik voor groot)

Sien was met slechts één naam niet helemaal tevreden. Daarom bedacht ze er zelf regelmatig namen bij. De achternaam kwam het eerst. En omdat zij ook een goede herder was moest dat natuurlijk Christus zijn. 

De tweede naam werd Charles. Want dat is de tweede naam van een schrijver waar we zéér bevriend mee zijn. En toen kwam het hele gedoe om het ijsbeertje Knut. Sien vond dat wel een passende naam. Toen Bibi aan Oorlogsdieren werkte hoorde Sien de naam Rifleman en die werd dus meteen toegevoegd. Daarna won Hinkelien Schröder goud op de Olympische Spelen. Bleek president Obama ook zwart te zijn (schept een band). Dreef het hondje Ban twee weken op de oceaan. Bleek burgemeester Aboutaleb een vrouw te hebben die Khaddouj heet. En was Minerva de godin van de wijsheid. Zo kregen we Sien Charles Knut Rifleman Hinkelien Obama Ban Khaddouj Minerva Christus.

En toen was Bibi jarig en kreeg ze dit cadeau van Edward. Alle namen van Sien getekend door Floor de Goede. Alleen Knut zit er niet bij, maar dat is eigenlijk maar goed ook. Maar wát een geweldige tekeningen en wát een geweldig cadeau...