Jan Paul´s Blog

The Fantastic Flying Books of Mr. Morris Lessmore

2012-01-28T11:52:00.000+01:00

Via http://vanallemarktenthuis.wordpress.com/...

Een half miljoen!

2012-01-25T18:13:00.000+01:00

Let niet op dat bedroevende getal bij Graaf Sandwich. Dat is mijn eigen schuld. Vandaag had dit blog zijn half miljoenste bezoek!

Ik dit jaar

2012-01-25T11:40:00.001+01:00

Wat gaat 2012 brengen, janpaulschuttentechnischerwijs gezien? Interessante dingen. In maart verschijnt er van mij een boek voor kopp-kinderen. Kopp staat voor 'kinderen van ouders met psychische problemen'. En dat zijn er veel. Heel veel. Maar daarover later meer. Ook over de verspreiding. Want het is niet via een gewone uitgever verlopen, maar via een stichting.

Daarnaast verschijnt er een boek met prachtige natuurfoto's bij Gottmer en het Davidsfonds waarvoor ik (in 2010!) de teksten heb geschreven. Hier meer informatie. Het zal overigens 'Kijk je ogen uit!' gaan heten, omdat Papieren zoo teveel op Papieren museum lijkt.

Morgen bespreek ik bij Gottmer een (semi-prenten)boek dat extreem losjes is geïnspireerd op de grappigste sketch ooit. Kees de Boer illustreert het, dus dat wordt heel erg leuk. Wie overigens verwacht dat mijn tekst net zo grappig is als die van de Four Yorkshiremen zal van een koude kermis thuiskomen, want dat bestaat natuurlijk niet. Maar ik ben tevreden over de tekst en kan uiteraard verder heerlijk aanleunen tegen het vakmanschap van Kees.

Ook komt er een boek over de leukste diertjes op aarde (na Sien): ringstaartjes. In het voorjaar ga ik daar weer mee verder, als de beestjes weer naar buiten mogen.

Ik leg momenteel de laatste hand aan het stripboek dat ik voor Paul Teng schrijf over Jan van Scorel. Dat zal pas in 2013 verschijnen, want Paul heeft nog veel te doen. Maar het is sensationeel wat hij tot nu toe heeft getekend. Waanzinnig goed.

Over 'waanzinnig goed' gesproken. Er komt een Gouden Boekje van mij bij Uitgeverij Rubinstein over de Nachtwacht. Niet dat mijn verhaal per se zo waanzinnig goed is, de tekeningen van Martijn van der Linden zijn dat in elk geval wel! Kijk maar.

Het jaar zal verder vooral in het teken staan van een boek over het leven op aarde, waar ik met onvoorstelbaar veel plezier aan werk. Ik lees zo nu en dan stukjes voor aan Sien en die blijft dan zelfs wakker. Dat is nog nooit gebeurd.

Er zijn meer plannen, maar die zijn nog te prematuur om over te bloggen.

I am Jan Paul and I approve this message

2012-01-23T19:37:00.001+01:00

Klik op de foto om de tekst te lezen...

De Alpen 's nachts

2012-01-19T12:46:00.002+01:00

Kijken op groot scherm:

The Alps at night - Timelapse from Matthew Vandeputte on Vimeo.

Een buik van wol

2012-01-16T12:59:00.001+01:00

Jaap Robben is een van de meest geprezen auteurs van dit moment. Zijn boek 'De zuurtjes' kreeg veel lof en wordt nu al vertaald in het Afrikaans en Duits. Naast schrijver is hij ook dichter en theatermaker en gisteren zag ik zijn voorstelling 'Een buik van wol'. Het stuk wordt gespeeld door Joep Conjaerts en Susanne Roos van Theatergroep Fien. Het verhaal gaat over Mevrouw Catharina, die een buik van wol krijgt wanneer ze verdriet heeft. Ik kreeg van de voorstelling geen buik van wol, maar wel een gigantische brok in mijn keel en tranen in mijn ogen.

Hier vind je de speellijst van Theatergroep Fien. Mocht je de kans krijgen om de voorstelling te zien: doe het.

Naturalis Late Night 2

2012-01-12T09:43:00.000+01:00

Dinsdag 17 januari is er weer een Naturalis Late Night Show waar ik ga Dijkshoornen. Het begint om acht uur en iedereen is welkom. Nou ja iedereen, iedereen... Heel veel mensen zijn welkom.

Pageturner...

2012-01-11T15:05:00.003+01:00

Speciaal voor Jeska Verstegen...

Uitzending gemist

2012-01-10T10:18:00.000+01:00

De televisierecensenten Hans Beerekamp als Jean-Pierre Geelen schreven over 'De beste televisie ooit' en 'hier is tv voor bedoeld.' Zelf vond ik het wel aardig. De waarheid zal ongetwijfeld in het midden liggen. Oordeel zelf:

Bekijk de video in andere formaten.

Tijd voor Max!

2012-01-09T10:52:00.000+01:00

Vanmiddag om 17.35 ben ik te gast bij Tijd voor Max op Nederland 2. Ik vertel daar over mijn boek Groeten uit 2030 en over wat we mogen verwachten voor 2012.

Staying Alive

2012-01-06T08:49:00.000+01:00

Steengoede, heldere en belangrijke Britse commercial:

En we hebben een winnaarrrrr!

2012-01-05T09:28:00.001+01:00

De jury v.l.n.r.: Dini Tepelkamp, Wieke Schröders-Ter Veld, juryvoorzitter Nol Koelewijn, Pärtti Ahonen, Harke Oelema

Ja! Het heeft even geduurd, want het was absoluut niet makkelijk. Maar we hebben een winnaar. De jury wil overigens nog eens met klém benadrukken dat iedereen de mee heeft gedaan en iets heeft ingestuurd natuurlijk een winnaar is. Er is alleen één nog nét iets grotere winnaar.

De strijd ging uiteindelijk tussen de ondergesneeuwde vogels van Henriette, de boterhammen van Igor en de drie dagen van Koos.

Uiteindelijk is uit deze top drie weer één winnaar gekomen en dat is (trommel zelf even op je bureau of tafel): Igor! Igor krijgt dan ook een gesigneerd boek van mij naar keuze opgestuurd. Gefeliciteerd! Nol had bovendien nog een leuke oorkonde van brooddeeg gebakken, maar die is helaas nogal gaan nagisten. Hij verspreidde zo'n onwelriekende geur, dat we hem helaas in het mileupark Westzaan moesten deponeren. Met excuses aan de mensen in Oostzaan trouwens.

De uitslag staat bovendien weliswaar vast, maar er kán over gecorrespondeerd worden. Dat kan door een kleitablet met je reactie in vijfvoud gekopieerd op te sturen naar de familie H.Y.J. Beerbaum, Westmond Drive 1247, 36700 AC, Wounded-knee, Nebraska.

Gelukkig nieuwjaar!

2012-01-01T12:08:00.000+01:00

Een heel mooi 2012 met een nieuw record aan:

Geluk, wijsheid, liefde, juiste beslissingen, inspiratie, creativiteit, mooi weer, meewind, onverwachte meevallers, complimenten van dokters, tandartsen en boekhouders, goedgekauwde ochtendboterhammen, binnenpretjes, gniffels, glimlachen en schaterbuien, goedzittend haar, prestaties om trots op te zijn, redenen voor een groot feest, redenen voor een klein feest, feesten zonder reden, kippenvel door schoonheid, nieuwe apps die het leven spectaculair verbeteren, ontmoetingen met leuke mensen, lees-, luister- en kijk-, ruik-, en proefplezier, briljante nieuwe inzichten, keuzes van de juiste rij in de supermarkt, andere grootse en meeslepende avonturen, pret, blije weegschaal- en broekriemmomenten, bloemen in de rhododendrons, ontroering, goednieuwsberichten, succes en appeltaart.

En een minimum aan:

Natte fietszadels, onverwacht bezoek van nare kennissen met hun hyperactieve kinderen, trammelant, totale onkunde in het algemeen, Henk Bleker in het bijzonder, ander onheil, dagen die volgens het KNMI minstens drie graden te normaal zijn voor de tijd van het jaar, sleutels en bankpasjes die zichzelf op een onmogelijke plaats hebben verstopt, miskopen, geweeklaag, jammerklachten, gedoogkabinetten, lekkende daken, ehm, eh, hoe heet het, eh oh ja: vergeetachtigheid, stekende beestjes en zoemende vliegjes, kommer, kwel, onbegrijpelijke gebruiksaanwijzingen, motregen, reclame-onderbrekingen, vlekken die ook op zestig graden niet uit de was gaan, pech, pijn, problemen, perikelen, penarie, Penk Pleker, prutswerk, gedonder in de glazen, onraad, ruzie, calamiteiten en mislukkingen.

De top drie van Koos

2011-12-31T13:04:00.000+01:00

De laatste top drie alweer... Van Koos Meinderts. Het is een mooie afsluiting van alle top dries. Ik kon er geen goed plaatje bij vinden, maar er is een film met deze hele top drie in de titel. En waarschijnlijk heeft niemand bezwaar tegen een poster met Sophia en Marcello.

Op 3: Gisteren
Op 2: Vandaag
Op 1: Morgen

De top drie van Marloes

2011-12-30T09:30:00.000+01:00

Sorry, maar wéér een ontzettend leuke vandaag. Als je een saai blog wilt lezen ga je maar naar Graaf Sandwich. Vandaag een inzending van Marloes Robijn. Dat is deze Marloes (en ja, ze heeft de sledetocht gewonnen!). Haar top drie gaat over, nou ja, lees zelf maar:

Een meest-geluisterde-liedjes-van-2011-top-één met Daydreaming van Dark Dark Dark met stip op één en een Sinterklaasgedicht met muzikale effecten voor iemand die vaak vrolijk "Woehoe" uitroept, leidden samen tot een top drie van liedjes met "Woehoe" erin.
Best moeilijk, want als je even zoekt zijn er heel veel liedjes met "Woehoe". In sommige liedjes zit een korte, maar intense "Woehoe", andere liedjes zijn ervan doordrongen. Er zijn trouwens ook mensen die al lijstjes hebben gemaakt van deze liedjes. Als er al zulke lijstjes bestaan, dan ga je toch bijna denken dat alles al bestaat op internet. Dus ik ben ook voor een top drie van dingen in liedjes of liedjes over dingen waar nog geen openbare lijstjes van bestaan, iemand?

Uiteindelijk ben ik tot de volgende top drie gekomen:

3. One Last Whoo-Hoo! For The Pullman van Sufjan Stevens

2. Kissing the Lipless van The Shins

En dan toch weer met stip op 1:

1. Daydreaming van Dark Dark Dark

PS. Waar komt de uitdrukking "Met stip op (+ nummer)" eigenlijk vandaan?

De top drie van Igor

2011-12-29T09:19:00.000+01:00

Wie had ooit gedacht dat succesgoeroe Igor Wijnker aandacht aan dit nederige blog zou besteden? Wie had gedacht dat hij ook nog eens een top drie zou opstellen? En wie had gedacht dat hij in die top drie zelfs de geheimen van zijn immense succes zou gaan prijsgeven? Nou, mijn redactie en ik niet.

Op seminars, congressen en tijdens interviews met landelijke tv-stations vragen ze me steevast wat het geheim van mijn enorme succes, belachelijke populariteit en obscene rijkdom is. Om mijn mythische status in stand te houden, lach ik dan minzaam en zeg ‘Well, off course is that the secret of the smith’.
Voor de lezers van dit blog wil ik graag mijn zogenaamde geheim prijsgeven. Omdat jullie wel intelligent zijn en mijn oer-Hollandse inborst zullen begrijpen.
Ondanks het reeds genoemde overweldigende succes -dat mij ook maar is overkomen- ben ik een gewone jongen gebleven. Ook al beweren mijn ouders en zussen in de media dat ik zo veranderd ben en dat ze me niet meer kunnen bereiken. Terwijl ze gewoon het telefoonnummer hebben van de secretaresse van mijn woordvoerder.
Dat ik zo gewoon ben gebleven blijkt wel uit mijn top 3: feitelijk de motor van mijn succes. Waarbij ik moet vermelden dat de eigenlijke basis het kloosterbrood is, van de bakker bij ons om de hoek. Die mij dagelijks een halfje toestuurt, waar ter wereld ik mij ook bevind.
Het beleg wil incidenteel nog wel ‘ns variëren, maar in 9 van de 10 keer is dit de volgorde.

Op nummer 1:
Vegetarische tuinkruiden paté

Boterham nummer 2:
Belegen of extra belegen kaas.

Ik heb gemerkt dat veel logees de plakjes kaas stapelen. Daar zal ik verder geen moreel oordeel over vellen, al moet ik mezelf enorm inhouden, maar zoals je ziet bedekken tweeënhalve plak de gehele boterham en dat lijkt mij afdoende. Gezond en (soms enorm hilarisch!) is om de boterham extra te versieren met komkommer of paprika. ‘s Middags mag nummer 2 ook oude kaas zijn.

(afbeelding 2a)

(afbeelding 2b)

De afsluitende boterham, nummer 3:

Mag met zoet worden belegd. Soms is het pindakaas of appelstroop, maar grote favoriet is hagelslag. Zoals je ziet was de eter te gulzig (of de fotograaf te laat) om nummer 3 in vol ornaat vast te leggen.

Igor Wijnker is een veelgevraagd motivational speaker en managementgoeroe. Zijn wereldwijde bestseller Back to Basics (Nederlandse editie: Doe effe normaal, man!) wordt massaal omarmd in deze moeilijke economische tijden. Je kunt hem boeken via www.igorwijnker.nl Wijnker is het hele jaar met zijn privéjet onderweg, maar tijdens de kerstdagen wil hij met vrouw en (toekomstig) kind thuis zijn, op het Groningse platteland.

De top drie van Janne

2011-12-28T10:43:00.002+01:00

Janne Willems heeft een bijzonder blog. Op dat blog plukt ze mooie momenten. Geluksmomenten van iedereen. Bezoekers kunnen hun eigen ervaringen tekenen en opsturen en op het blog laten zetten. Zo heeft ze een verzameling van de meest uiteenlopende geluksmomenten. Dit is haar top drie:

(Als je op de link onder de foto klikt, krijg je het bijschrift bij de afbeelding)

3) Paula ontdekt de roti bij de Albert Heijn to go

http://plukjemomenten.blogspot.com/2011/07/ik-zie-opeens-dat-ze-kant-magnetronroti.html

2) Mathijs rijd 90 op de snelweg

http://plukjemomenten.blogspot.com/search?q=snelweg

1) Lotte ziet dat haar okselhaar echt turquoise is gekleurd

http://plukjemomenten.blogspot.com/2011/02/het-moment-dat-ik-zag-dat-mijn.html

De top drie van Gina

2011-12-27T13:44:00.000+01:00

Blogvriendin Gina staat elk jaar wel garant voor een goede top drie, en die van dit jaar mag er ook weer zijn...

Nou, zag dus je aankondiging en schoot bijkans in de stress, dat wil ik toch
niet missen eigenlijk, maar ik heb even geen inspiratie, druk druk druk.

Maar zo'n Top 3, dat is een traditie die gewoonweg niet kan worden
overgeslagen, zodoende. 2011 is vliegensvlug voorbij gegaan en of mijn
geheugen laat me in de steek, of er is weinig dat echt diepe indruk op me
maakte. Daarom een Top 3 van wat er na enige overweging toch uit blijft
springen.

Om niet altijd maar een Top 3 aan dieren te wijden, heb ik nu gekeken naar
Dieren, Dingen en Eten (dit laatste met dank aan Ingrid Cremers die me
daartoe inspireerde)

Nummer 3: Eten.

Het is vegetarisch en van oorsprong een bijgerecht uit de Indonesische
keuken. Een van mijn favorieten aller tijden. Met een blok tempeh (bij de
toko kopen, zeer gunstig prijsje) kun je namelijk iets heel lekkers maken.
Om zo te snoepen of bij de rijsttafel. Een lekker kant-en-klaar recept is
hier http://www.aziatische-ingredienten.nl/recept-tempeh-kering/ te vinden,
maar het kan ook iets simpeler als je bepaalde kruiden niet in huis hebt.

In plaats van de pepers of lombok, volstaat een flinke eetlepel sambal. Wel
niet van die zoute sambal oelek svp, maar bijvoorbeeld sambal badjak van
koningsvogel. En ik gebruik verder ketjap en wat citroensap.

Zonder de gula Jawa (Indonesische bruine suiker) en laos is het ook nog
lekker. Zoals gezegd gebruik ik ketjap manis, zoete ketjap dus. Het
belangrijkst is dat je de suiker (3 of 4 theelepels) goed mengt met de (zelf
te bakken) uitjes en knoflook, de ketjap, een scheutje citroensap zodat de
"boemboe" lekker kan carameliseren. Is de suiker gesmolten en met de andere
ingredienten vermengd, dan het vuur uit en de gefrituurde tempeh reepjes
voorzichtig met de boemboe vermengen in een schaal. Je kunt er ook nog
frites sticks (naturel) doorheen doen, is vooral handig als je de helft al
hebt staan opsnoepen voordat je dit (bij)gerecht aan je bezoek presenteert!

Eet of snoep smakelijk!

Nummer 2: Dingen

Dat heeft toch ook wel weer met eten te maken. Maar het is wel een bijzonder
ding. Ook nog vandaag 22 december pas gevonden, in een kringloopwinkel. Deze
stoompan is echt iets uit de jeugd. Mijn oma en tantes en moeder stoomden
hier de rijst in, in grotere uitvoeringen van deze kleinere versie, lang
voordat de magnetron de stoomkunst uit de keuken verdreef. Al jaren zoek ik
naar zo'n klein grijs gewolkt emaille stoompannetje en ik kwam het wel vaker
tegen, maar dan zag de pan er toch te gehavend uit, of gewoon smerig en
aftands. Dit pannetje stond vandaag bescheiden achterin het rek, niet echt
voor een weggeefprijs (ook kringloopwinkels willen geld verdienen), maar
laag genoeg dat mijn "hebbu!!" belletje luid bleef rinkelen. De Vondst van
het Jaar 2011 dus, voor mij! Ze maken ze zo niet meer, dus alleen nog
sporadisch beschikbaar via overlevering, marktplaats, kringloop- of
brocantezaakjes. En uiteraard smaken je groenten er veel beter mee. En het
is nog gezonder ook!

Nummer 1: Dieren

Dit is een onderwerp waar ik sinds het begin van december fanatiek mee bezig
ben, zeg maar als onderzoeksjournalist die stiekem politie-commissaris met
vetorecht had willen zijn. Via een wereldwijd netwerk van dierenvrienden,
Let's Adopt! Global, werd dit fenomeen me eens goed onder de neus gewreven.
Ik hield er een slapeloze nacht aan over. En besloot toen iets te doen.
Amerikaanse en Canadese puppy makelaars importeren speciaal gefokte hondjes
uit Zuid-Korea en verkopen deze diertjes voor schandalig veel geld. Van 3000
tot soms zelfs 13.000 dollar. De vrouwen die dit soort hondjes willen en
kopen, hebben ongetwijfeld een hormonale stoornis, een echtgenoot met veel
geld op de bank en een designer tas waar dit hondje precies in past. Zo
worden ze soms ook genoemd, designer breeds.

Het is een schandalige manier van doen, vooral als je weet dat er dagelijks
duizenden honden en katten worden vergast in speciaal gemaakte gaskamers.
Die overpopulatie wordt veroorzaakt door de mens die zijn hond of kat niet
steriliseert, zijn minihondje te arbeidsintensief vindt en onder het mom van
"de kinderen zijn allergisch" de teacup pup weer afserveert.

Er is echter een wet, de Farmbill van 2008, die het verbiedt om pups jonger
dan 6 maanden te importeren. Die wet moet echter door de USDA, United States
Department of Agriculture nog in werking worden gezet. En daar zijn ze wat
dit betreft niet zo snel in, blijkbaar. In samenwerking met Deborah Howard
van C.A.P.S. Companion Animal Protection Society zijn we nu hard aan het
werk om allerlei gegevens (bewijzen) te verzamelen tegen sommige puppy
makelaars zodat deze door de wet gestopt kunnen worden en hun lucratieve
maar vreselijk onethische zaakjes moeten opdoeken. Ze schromen er namelijk
ook niet voor om zieke pups te verkopen, handtekeningen op
gezondheidsverklaringen te vervalsen en meer van dat soort ongein.

Dit is een van die dingen waar internet, het wereldwijd met elkaar in
verbinding kunnen staan, een geweldige uitvinding in blijkt. We gaan nog een
petitie starten (meer voor publiciteit en het onder de aandacht van mensen
brengen) en er is een weblog: http://banteacuppuppytraders.wordpress.com.

De top drie van Wieke

2011-12-27T10:07:00.002+01:00

Vandaag de top drie van Wieke van Oordt. Zelfs herkenbaar voor wie geen puberkinderen heeft... Ik kon even geen passend plaatje vinden, dus dan maar deze afbeelding.

Agh... kinderen. Roze wolken waren me beloofd. Dikke billetjes om in te bijten. Kirren. Op schoot. Knuffelen, zoenen. Vooral veel zoenen.

Dat ze daarna puber worden, slaapkamerdeuren in je gezicht dichtknallen en je verbieden ze aan te spreken in het openbaar heeft N.I.E.M.A.N.D. me verteld.

Top 3 puberopmerkingen van 2011:
1. Mam! Doe chill.
2. Weet niet.
3. Gewoon.

De top drie van Bibi

2011-12-24T14:36:00.000+01:00

De top drie van Bibi: dieren in het nieuws in 2011...

Ik heb toch gekozen voor een topdrie dichtbij huis.
Het wordt dus een dierentopdrie.
Een diereninhetnieuwstopdrie.
Hier komen de beesten die mij in 2011 het meest van het werk hebben gehouden. En dan doel ik dus niet op het harige beest aan mijn voeten, dat een nieuwe hobby heeft bedacht: water drinken op het balkon, en omdat er geen hondenluikje is moet een lakei telkens de deur voor haar opendoen. Ik ben die lakei. Ik ben al weken verkouden, maar een nieuwe hobby moet je niet in de kiem smoren, wie weet leidt het nog tot iets moois.

Hier zijn ze:

Op drie staat Happy Feet.

De keizerspinguïn die afdreef naar Nieuw-Zeeland en dacht dat zand sneeuw was. Hij werd Happy Feet genoemd, maar dat was een ongelukkige naam, want hij was allesbehalve Happy. Hij onderging een aantal operaties waarbij het zand dat hij voor sneeuw aanzag uit zijn maag werd verwijderd. Toen hij genezen was werd Happy Feet weer in vrijheid gesteld. Misschien was het geld op, misschien houden Nieuw-Zeelanders van een experimentje, maar ze brachten Happy Feet een heel klein stukje in de richting van zijn thuisland: Antarctica. Hij klom terug de loopplank op toen ze hem op zee vrijlieten. Maar hij kreeg een schop en daar ging Happy Feet, gezenderd en weldoorvoed, het water in. Hij kwam niet ver. Happy Feet had geen richtinggevoel, anders was hij niet gestrand in Nieuw-Zeeland. De eerste dag zwom hij lukraak in de rondte. De tweede dag reeds zweeg het zendertje. Ik denk omdat hij in een orkamaag is geëindigd.

Op twee staat Morgan.

Morgan is niet de orka die de dood van Happy Feet op haar geweten heeft, want toen zat ze al een jaar in een te krap bassin in Harderwijk. Ondervoed en verdwaald werd ze in de waddenzee gevangen. Ik werd de afgelopen maanden heen en weer geslingerd tussen twee partijen: Morgan vrijlaten in de Noordzee waar ze waarschijnlijk haar familie niet terug zou vinden en van de honger zou sterven. Of Morgan naar Tenerife brengen waar haar een groter bassin en levenslange opsluiting wachtte. Ik ben er niet uit. Waarschijnlijk zou ik toch voor het eerste kiezen. En dan: is een orka meer waard dan een pinguïn?

Op één staat zonder twijfel Yvonne.

Iedere dag struinde ik deze zomer langs Duitse sites om te kijken of Yvonne al terecht was, de koe die er vlak voor de slacht samen met haar zusje Waltraut vandoor ging. Waltraut keerde al snel terug naar huis, maar Yvonne trok de heuvels en bossen in en sloot zich waarschijnlijk aan bij een kudde herten. Ze stond al gauw bekend als 'de koe die een hert wilde zijn.' Ze ontliep de mens. Een koe is in tegenstelling tot een orka en een pinguïn geen dier dat gered moet worden. Ze is het minste waard van allemaal. Dat wist Yvonne en dus trapte ze er niet in toen de mensen Ernst, een mooie stier, het bos instuurden. Na drie maanden had ze er genoeg van en meldde ze zich bij een weitje waar een nietsvermoedende boer haar vond. Inmiddels was ze gekocht door mensen die haar wilden laten leven. En die mensen kochten niet alleen Yvonne, maar ook haar zusje Waltraut en haar zoon Friesie.

Ik hou toch vooral van verhalen die goed aflopen, en van koeien.

De top drie van Lydia

2011-12-24T08:58:00.002+01:00

Lydia Rood tweette haar topdries. De grappigste én de mooiste woorden van 2011:

Top drie grappigste woorden van 2011

1 Massa-activisme (@boekenblogger).

2 Pakkenlul (@thomasvanluyn).

3 Tweepuntnullisering (@Krapuul).

Top drie van mooiste woorden van 2011

1 Sprinkhaananarchisten.

2 Struinnatuur.

3 Boekhouderskabinet.

De top drie van Maarten

2011-12-23T12:35:00.001+01:00

De top drie van Maarten Sprenger gaat over filmcredits. En daar ligt nogal wat moois: vaak met muziek van Ennio Morricone, Maurice Jarre, Ryuichi Sakamoto... Bovendien schreef de scenarist William Goldman dat de eerste tien minuten van een film de beste moeten zijn, omdat daar het hele slagen van een film van af hangt. Hier komt de top drie van Maarten, en dat is een mooi lijstje:

Omdat ik ergens in een vergeten hoekje 25 dvd's met 1000 filmtitels heb liggen - verzameld in de jaren '90 - en omdat ik ook de database die erbij hoort niet meer kan vinden, leek het me aardig eens te kijken wat ik 'out of the blind' op youtube e.a. kon vinden van al dat schoons. Daaruit heb ik mijn Filmcredit Top 3 samengesteld. Al moet ik eerlijk zeggen dat de schoonheid van het trio zelf me ook boeide en er dus vele andere kanshebbers afvielen. Overige tops in deze stack op: http://delicious.com/stacks/view/CIJrLf

1. For a few dollars more - Sergio Leone

2. Jacky Brown - Quentin Tarantino

(En bekijk ook The Graduate)

3. Le Samourai - Jean-Pierre Melville

De top drie van Netty

2011-12-23T08:44:00.000+01:00

Vandaag de top drie van collega Netty van Kaathoven. Het is een top drie van opbeurende gesprekken tijdens schoolbezoeken....

Deze foto heb ik stiekem van dit blog gestol... eh, geleend.

1. Ik heb pas een boek van u helemaal uitgelezen!
- Mooi! Welk boek was het?
- Het ging over Geronimo.
- Sorry, maar dat is niet door mij geschreven maar door een muis. Ik schrijf paardenboeken.
- O, ik haat paarden.

2. Welke prijzen heeft u gewonnen? Geronimo heeft veel prijzen.
- Geen. Maar dat komt vast snel. Zal ik dan nu weer verder gaan met mijn praatje?

3. Wat doet u voor werk?
- Wat dacht je dat schrijven is? Een slechtbetaalde hobby? Daar kon je eigenlijk wel eens gelijk in hebben ook.

De top drie van Jacob

2011-12-22T12:09:00.000+01:00

Jacob Kerssemakers is schilder en tekenaar. Hij schildert regelmatig buiten en daar heeft zijn top drie dan ook mee te maken:

De drie meest gemaakte opmerkingen van het publiek tijdens het buitenschilderen:

1 ...en werkt u het thuis dan verder uit?
2 ...ik schilder namelijk zelf ook.
3 ...sorry,do you know the way to the Polish embassy?

De top drie van Ionica

2011-12-22T09:09:00.002+01:00

Ionica schreef eerst dat ze totaal geen tijd had voor een top drie. En wat zien we hier...? Dat levert weer extra punten bij de jury op.

Hierbij toch een top 3! Ik ben heel lui geweest en heb domweg gekeken welke nummers ik in 2011 het vaakste heb geluisterd (leve last.fm http://www.last.fm/user/ionicaS). Ik vond het altijd heel leuk als Edward iets over zijn favoriete muziek instuurde, dus wie weet vinden andere lezers dit ook fijn. En anders kunnen ze altijd lachen om hoe manisch ik ben (de nummer 1 heb ik 77 keer gedraaid - valt voor mijn doen nog mee, vorig jaar kwam de nummer 1 boven de 200 keer).

Ionica's drie liedjes van 2011

3. Bryan Ferry - Don't think twice, it's alright (64 keer)
Dit nummer ontdekte ik via een Spotify playlist. Ik heb geen idee of Brian Ferry een beetje salonfähig is, maar ik vrees van niet. Het nummer blijkt ook nog een cover van Bob Dylan (en op YouTube zie je dat Jan en Alleman dit nummer ook spelen). En toch vind ik het prachtig en de versie van Ferry het allermooiste.

2. Crystal Fighters - Plage (71 keer)
Natuurlijk kennen jullie dit liedje allemaal. Het was de zomerhit van 2011 en ik word er nog steeds elke keer vrolijk van.

1. Amatorski - Come Home (77 keer)

Dit nummer hoorde ik op 1 januari 2011 op Studio Brussel en heb ik de rest van het jaar grijsgedraaid. En het wordt alleen maar mooier.

De top drie van Corien

2011-12-21T13:05:00.001+01:00

Een top drie van Corien Oranje nu. Ook weer een absolute kanshebber. Wie niet genoeg kan krijgen van foto's van wijlen Kim Jong Il kan hier terecht: Kimjongillookingatthings.

Hier mijn top 3 foto's van dit jaar, in de categorie 'Kim Jong-Il looking at things'.
Het was moeilijk kiezen. De geliefde leider heeft naar zoveel dingen gekeken. Chemicals, umbrella's, döner kebab, bubble gum, detergent en roof tiles. Maar ik denk dat ik erin geslaagd ben een mooie top 3 te vinden.

1 Kim Jong Il looking at sausages

2 Kim Jong Il looking at cucumbers

3 Kim Jong Il looking at female soldiers

Bonus

De top drie van Henriette

2011-12-21T09:46:00.000+01:00

Hierbij de top drie van Henriette Boerendans.

Het is een top drie van ondergesneeuwde vogels. Op nummer 1 komt de ooievaar (hij heeft een pakketje sneeuw op zijn rug).

Op nummer 2 komt de aalscholver.

En op nummer 3 komt de kwak.

De top drie van Michal

2011-12-20T12:29:00.000+01:00

Michal heeft een top drie van ‘social-media-ergernissen’

1. De lekker-vaag-maar-toch-interessant-tweet
Bijvoorbeeld: ‘onderweg naar een leuk gesprek.’
Ja hallo! Ik wil weten wie, wat , waar, hoe en waarom. En anders niet.

2. De kijk-ik-ben-lekker-sportief-tweet
Bijvoorbeeld: ‘just completed a 5 km-run’.
Dan kun je net zo goed twitteren: ‘ik ben goed bezig en jij hangt op de bank, looser!’

3. Cyber-slijmen
Tieners pesten elkaar op internet, maar onze generatie doet het tegenovergestelde. Dus als iemand een berichtje plaatst als ‘Kijk, ik heb een nieuwe kamerplant gekocht’, komen er vervolgens 34 ‘vind ik leuks’ en 48 reacties in de trant van ‘Oooo, wat mooi!’. (wat niet wegneemt dat het best leuk is. Zeker als je een slecht humeur hebt. Gewoon even een fotootje uploaden, en de complimentjes stromen vanzelf binnen…)

De top drie van Martijn

2011-12-20T10:41:00.000+01:00

Martijn heeft een top drie van dingen die hem het meest hebben verbaasd dit jaar.

1. De basisschool van mijn kinderen ging failliet.
2. SNAFU is een echt (Engels) woord.
3. Mark Rutte is weer politicus van het jaar.
4. Mensen verwachten nog steeds dat ik me aan de regels houd.

De tweede top drie

2011-12-19T16:46:00.000+01:00

Deze tweede top drie komt van Diet. Diet Groothuis. Die overigens vorig jaar won als ik me niet vergis.

NUMMER EEN

Mijn favorietenlijst kan dit jaar natuurlijk alleen maar uit hausgeprüfte handige poetsmiddeltjes bestaan, met dank aan alle lezers die me honderden tips en trucs stuurden.

1. soda
2. groene zeep
3. schoonmaakazijn.

Tradities moet je koesteren, dus ook dit jaar drie top-3's van mij.

NUMMER TWEE:

Lekkerste vlees- en visvervangers:
1. falafelballetjes
2. nepvlees
3. walnoten

NUMMER DRIE:

De fijnste kinderkerstliedjes:

1. Midden in de winternacht
2. Komt alle tezamen
3. Hoor de engelen zingen

De eerste top drie...

2011-12-19T09:56:00.001+01:00

Ja, de eerste top drie is binnen. Van niemand minder dan Ted van Lieshout nog wel. Hier op de redactie heeft de inzending tot enorm felle discussies geleid. Maar dat mag. Dat is de bedoeling zelfs ook en daar zijn de top dries ook voor. Je hoeft het ook niet met elkaar eens te zijn. Waarom twee priemgetallen? Waarom maar één even getal? Waarom geen enkele vrouw in deze top drie? En hoe kun je Prince nou overslaan? Enfin. Hier Teds topdrie.

1:

Topdrietijd

2011-12-16T11:01:00.001+01:00

Het is weer zo ver. We zijn al over de helft in december. Het Oranje-jaaroverzicht hebben we nota bene zelfs al achter de rug. Hoog tijd voor de eindejaarslijstjes. Op dit blog is slechts ruimte voor de drie beste, slechtste, mooiste, grappigste, ontoerekeningsvatbaarste, kleurrijkste, harigste, cholesterolverlagendste, evenhoevigste, cafeïnevrijste, oubolligste, renteverlagendste, gevederdste of wat-dan-ookste top drie van het jaar. Natuurlijk, boeken, cd's en films en dergelijke mogen altijd. Graag zelfs. Maar ik zie ze liever wat spannender. De mooiste rugbyshirts hebben we bijvoorbeeld gehad. Dierenfilmpjes. Tuinvogels. Openingszinnen. Hoe verrassender hoe beter. De winnaar krijgt een boek van mij naar keuze.

Mail je top drie (eventueel met foto's) naar info@(hierdanmijnhelenaamvoluitzonderstreepjes).nl

Ter inspiratie hier, hier en hier enkele inzendingen van afgelopen jaren.

Het oog van de storm

2011-12-12T09:27:00.002+01:00

Hier een filmpje genomen tijdens het oog van de storm, toen het stil genoeg was om rustig te filmen. Achterin zie je het gat in het dak van de bus.

Bawbag

2011-12-11T14:52:00.004+01:00

Wie heeft er wel eens tijdens een orkaan in een bus gezeten? Niemand? Echt niet? Ik wel. Afgelopen donderdag nog, tijdens orkaan Bawbag. In de Schotse Hooglanden. En dan kom je onderweg dit soort taferelen tegen.

We namen de bus van Edinburgh via Fort William naar Loch Ness. Dat deden we met opzet op een onstuimige dag, want dan ervaar je natuurlijk het 'echte Schotland'. Nou, dat hebben we ervaren.

Dankzij chauffeur Fred Stewart zat de stemming er al snel in: 'Er kan jullie niets gebeuren, zolang jullie maar achter mij blijven zitten', 'Hier links zien jullie de Amerikaanse ambassade' (wijzend naar een McDonalds restaurant) en 'De Schotse geschiedenis is één grote tragedie, bijna net zo erg als mijn vorige twee huwelijken'.

In de Lowlands was er nog weinig aan de hand, maar zodra we vanaf Callander de Highlands in gingen begon het avontuur. Fred had zojuist verteld dat we bij Rannoch Moor de grootste wildernis van Europa in gingen toen we de eerste gekantelde truck tegenkwamen. Vlak daarna hoorden we een enorme knal, en niet veel later vloog de klep van de nooduitgang in het dak los. We passeerden vervolgens een truck waarvan de riemen waren losgewaaid en een van die riemen schoot tegen onze voorruit aan. Terwijl Fred in zijn kilt de schade inspecteerde begon de voorruit steeds losser te zitten om enkele minuten later de vlaktes van Rannoch Moor in te waaien.

Het enige wat we konden doen was zo snel mogelijk naar het dichtstbijzijnde hotel rijden. Door het gat in het dak kon de wind nog ontsnappen, en dat bleek onze redding. Er stond zo'n druk in de bus dat zelfs de achterdeur nog dreigde te bezwijken. De wind was zo toegenomen dat er volle rugzakken door de cabine vlogen. Ondanks al die ellende reed held Fred ons, de striemende hagel trotserend, tien kilometer verderop naar het Kingshouse Hotel. Toen we vroegen hoe het met hem ging zei hij: 'Ach, ik had toch al een slechte haardag.'

Bij het hotel konden we bijkomen en foto's nemen. Intussen had Fred (hierboven zie je hem op de foto in zijn kilt) zijn baas gebeld en die kwam vervolgens met een nieuwe bus naar ons toe – bruggen waren afgesloten, scholen waren gesloten, diverse wegen waren al onbereikbaar en er waren sneeuwstormen voorspeld voor later op de dag, maar hij nam het risico tóch. En terwijl het duister inviel en de stroom in het hotel uitviel arriveerde hij alsof het de normaalste zaak van de wereld was om ons op te pikken.

Het had niet een uur later moeten zijn, want het werd voelbaar kouder en de weg zag er alsmaar witter uit van de sneeuw. De combinatie van wind en gladheid zou absoluut fataal geweest zijn voor de bus, maar voor het zover was waren we al in de Lowlands met hogere temperaturen. Er sloeg nog wel een losgebroken elektriciteitskabel tegen ons aan, dat wel.

De dag daarna was de wind enigszins gaan liggen en was dit ons uitzicht op de hoogste top bij Aviemore...

De wind had zo huisgehouden dat het ijslagen op de berg had vervormd tot bizarre schulpturen. En bergje stenen ging er daardoor zo uitzien.

Wat een prachtig land, Schotland. En wat een geweldige mensen. Zijn er trouwens nog blaadjes op het spoor te verwachten in ons land deze week? Ik moet woensdag met de trein.

Anti-vuurwerkcampagne

2011-12-06T09:40:00.002+01:00

Het is weer zover. Elke dag klinken er weer rotjes in de straten. Tijd om de anti-vuurwerkcampagne op te pakken. Hij werkt echt, het verschil is duidelijk te merken. Vorig jaar hebben we hem niet opgehangen omdat we vaak weg waren, en toen werd er flink meer geknald. Dat komt omdat veel rotjesgooiers van dieren houden en er nooit bij stil hebben gestaan dat die bang voor het geknal zijn.

Dus: klik op de foto. Print hem, en hang hem overal. Het liefst bij middelbare scholen. Als je een poster van een hond wilt, dan moet je hier klikken.

Jarig

2011-12-01T10:02:00.003+01:00

Vorig jaar op 30 november werd ik door de weergoden op dit cadeautje getrakteerd. Dat zat er dit jaar niet in. Sowieso niet op korte of middellange termijn...

Zo. Dat was me het verjaardagje wel. Helemaal overladen met geschenken en felicitaties. Een kleine greep uit de selectie:

* Van Bibi kreeg ik een Magimix keukenmachine. Jawel. Dat betekent dat ik er ineens zo'n driehonderd nieuwe recepten bij krijg van gerechten die ik vroeger te bewerkelijk vond om te maken.

* Van Sien kreeg ik een knaagstaaf die ze zelf per ongeluk heeft opgegeten.

* Van mijn ouders, schoonmoeder, zus en een beetje Bibi kreeg ik Aventus van Creed. Wie mij kent weet of dat een cd van een muzikant, een boek van een auteur of geur van een parfummerk is.

* Van Edward kreeg ik twee boeken waarover ik binnenkort meer op dit blog zal schrijven...

* Van Ionica kreeg ik een planetoïde die naar mij vernoemd is. Deze om precies te zijn. Best mooi ding toch? Ik ga er binnenkort maar eens heen.

* Van Jeska en de familie Van der Linden kreeg ik leuke post. Van de Belastingdienst trouwens, heel attent, ook. Maar die heb ik nog niet opengemaakt. Update 18:35 zojuist lag er ook nog een brief van Kees in de bus. Die heb ik natuurlijk wel meteen opengemaakt.

* Op Twitter en Facebook kreeg ik ongelooflijk veel felicitaties. Door die social media ga je je extreem jarig voelen. Via telefoon, mail en sms natuurlijk ook. Dank allemaal!

* Van Eberhard van der Laan en Lodewijk Asscher kreeg ik een live uitvoering van Stockhausens 'Helicopter Quartet' uitgevoerd op bladblazers. Ontzettend goed bedoeld.

* Van Henk Bleker kreeg ik kaartjes van Groningen - Ajax. Mijn moeder mag ook mee.

* Van Mark Rutte kreeg ik een presse papier met het logo van het Witte Huis.

* Van Barack Obama kreeg ik een gesigneerde foto van Mark Rutte.

* Van Geert Wilders kreeg ik handgemengde ras-el-hanout die hij op een marktje in Mekka had gekocht.

* Van Maxime Verhagen kreeg ik een prachtig in eigen beheer uitgegeven koffietafelboek over de voordelen van energie uit steenkool.

* Van Anouk kreeg ik 'The best of Ilse de Lange.'

* Van het Nobelprijscomité kreeg ik een brief met uitleg waarom het zo lang duurt.

* Van Johan Cruyff kreeg ik de DVD 'Louis van Gaal 21 jaar topcoach'.

* Van Mart Smeets kreeg ik een zelfgemaakt dvd-tje met ál zijn bloopers. Bijna dertien seconden uniek beeldmateriaal.

* En van zowel Netanyahu als Abbas kreeg ik een stukje grond op precies hetzelfde gebied in de Gazastrook om een huis op te bouwen.

Groeten uit 2011

2011-11-28T09:22:00.000+01:00

Nog één keer over Groeten uit 2030. In het boek staan natuurlijk allerlei verrassende technieken voor in de toekomst. Maar het grappige is dat veel van die technieken nu al bestaan. In het filmpje hieronder zie je een aantal onwaarschijnlijke gadgets en uitvindingen die je voor 2050 zou verwachten (of nooit) maar die nu al kunnen. Ze komen wat uitgebreider in het boek voor. Mijn persoonlijke favoriet: de onzichtbaarheidsdeken.

Niesje en de Nachtwacht

2011-11-21T08:22:00.000+01:00

Je zal maar een Gouden Boekje hebben geschreven dat door Martijn van der Linden geïllustreerd wordt. Dan krijg je dit soort omslagen. En het binnenwerk wordt minstens zo mooi. Ik heb de schetsen al gezien. Gezien zijn leeftijd zou je Martijn nog een 'talent' kunnen noemen, maar gezien zijn staat van dienst is 'genie' beter op zijn plaats.

Het duurt nog even voordat het boek in de winkels ligt, maar gelukkig hebben we de cover al.

Een meter maki

2011-11-18T12:12:00.000+01:00

Zo'n klein plankje maar voor al die maki's? De beestjes zelf zouden niet anders willen. Tenminste, zolang ze geen ruzie hebben. Want dan worden het kleine etterbakken en is elke ruimte te klein. Maar als er geen vetes en vendetta's zijn kruipen ze het liefst bij elkaar. Voor de verzorgers van de Apenheul is 'een meter maki' dan ook de ideale situatie.

Zwartepieten

2011-11-16T09:42:00.001+01:00

Ik heb altijd begrepen dat zwarte pieten zwart zijn doordat ze door de schoorstenen kropen. Maar als je een beetje googelt op 'zwarte piet' dan vind je vooral bruin geschminkte pieten - sommigen spreken ook nog met een Surinaams accent. En als je nog wat verder googelt naar de oude liedjes en verhalen van Sinterklaas, dan is het duidelijk dat de knechten van de Sint gebaseerd zijn op buitengewoon foute ideeën uit een tijd dat wij een van de weinige westerse landen waren waar slavernij was toegestaan.

'Jamaar dat is nu eenmaal onze traditie' hoor je dan mensen als verdediging zeggen - terwijl ze olijk 'ies koeltoer' roepen als een buitenlander een traditie heeft waar ze het niet mee eens zijn. Fout is fout. En gekleurde pieten slaan ook helemaal nergens op. Overpolitiekcorrecte flauwekul. Dus waarom maken we de zaak niet logisch? Geef zwarte pieten gewoon een paar zwarte vegen op hun gezicht en klaar. Hoeven we de naam niet te veranderen en is er verder niets aan de hand.

Wintervoorspelling 2012

2011-11-14T09:29:00.000+01:00

Mijn mailbox puilt alweer uit met verzoekjes om een voorspelling te doen over de aankomende winter. Komtiedan.

De afgelopen jaren hebben we te maken gehad met enorm geringe zonne-activiteit en dat lijkt een grote invloed te hebben op ons winterweer. Vandaar dat het zo nu en dan weer eens echt koud was. De zon is nu alleen weer flink actief geworden, dus die extra zonnevlekken zouden roet in het eten kunnen gooien. Helemaal zeker is dat overigens niet, want bij de zonne-activiteit is nog niet zoveel extra UV gemeten.

Minstens zo belangrijk is het ijs bij Groenland. Dat was weer extreem ver gesmolten deze zomer. En ook op dat gebied lijkt er een verband te zijn. Hoe minder ijs daar, hoe kouder het bij ons wordt in de winter. Het is bovendien prettig dat november tot nu toe zacht was. Koude novembers leiden meestal tot zachte winters.

Kortom? De kans op een koude winter is normaal zo'n 20%. Die kans mogen we dit jaar verdubbelen.

Wii in de toekomst

2011-11-07T08:37:00.000+01:00

Ach, Steve Jobs is dood. Dus ik kan nu best wel reclame maken voor een product van Microsoft...

JIP

2011-11-04T12:32:00.001+01:00

Dat Bas Maliepaard een bijzonder goede recensent en journalist is wisten we al. Vooral het artikel waarin hij schreef - en ik citeer hier losjes uit mijn hoofd - dat 'de boeken van Jan Paul Schutten honderd keer beter zijn dan die van Astrid Lindgren' laat zien dat hij een scherpe blik en gedegen kennis van zaken heeft. Maar nu zijn de rollen eens omgedraaid en kan ik Bas Maliepaard recenseren. Want sinds kort is Bas ook hoofdredacteur van een blad over voorleesboeken: Jip.

Inderdaad, het blad is vernoemd naar die beroemde kinderboekenheld Jip, ook al ontkent de hoofdredacteur dit ten stelligste in zijn voorwoord in het blad.

Ik val een beetje buiten de doelgroep omdat ik (nog) geen voorleesboek heb geschreven en kinderen haat, maar toch kan ik zeggen dat het een erg leuk blad is. Er staan voorleesverhalen in, artikelen over voorleesboeken, mooie tekeningen en een beeldverhaal - allemaal van de beste auteurs en tekenaars. Daarnaast staat het vol met interviews, een vaste column van Tjibbe Veldkamp, boekentips, een agenda met boekenevenementen, kortingsbonnen en nog veel meer. Absoluut een aanrader voor iedereen die graag voorleest.

Okéokéoké: er staan een paar grappen in dit stukje en niet alles is even serieus, omdat ik nu eenmaal een belabberde recensent ben. Maar de loftuitingen op dit blad zijn absoluut gemeend.

Geboren in een verkeerde nationaliteit

2011-10-30T18:21:00.001+01:00

Mensen die die blog al een paar jaar volgen weten dat ik geboren ben in de verkeerde nationaliteit. Ik had een Scandinaviër moeten zijn. Uit welk land precies, daar ben ik nog niet precies uit. Ik ben niet de enige met dat probleem. Marloes Robijn heeft het ook. Ze gaat daarin zo ver dat ze zelfs Scandinavische talen en culturen heeft gestudeerd. Nu doet ze mee aan een wedstrijd van Fjällraven en hoopt ze een sledetocht met honden te winnen. Dit is het filmpje dat ze heeft gemaakt. Als je het leuk vindt, dan kun je op het rode lintje met 'Vote for this entry' drukken. Vind je er niets aan, dan klik je het filmpje snel weer weg door op het rode lintje met 'vote for this entry' te drukken.

De Dijkshoorntjes

2011-10-29T12:01:00.002+01:00

Het was leuk gisteren in Naturalis. Het thema was biodiversiteit en Bas Haring wist haarfijn uit te leggen dat het niet erg was als er een paar van de miljoen soorten uitsterven. We hebben een miljoen soorten, hoe erg is het als dat er wat minder worden? Wat is de intrinsieke waarde van een soort? Als een stuk regenwoud in sojaveld verandert, kunnen we meer monden voeden. Als er uiteindelijk tachtig soorten overblijven is de planeet gered.

De bij blijkt wel heel belangrijk. Zonder bijen worden veel planten en gewassen niet meer bestoven en zullen die ook uitsterven. Toch hoeven we zonder bijen niet uit te hongeren. Granen blijven wel, want die hebben geen bijen nodig. Dus wat er ook gebeurt, brood en bier zullen nooit verdwijnen.

Verder ging het over winners en losers. De trekduif was een loser, het was de meest voorkomende soort in Amerika, maar hij werd uitgeroeid door de mens. Het Polynesische grootpoothoen is een winner omdat die soort bijna verdween, maar gered kon worden doordat de vrouwtjes eieren in warme vulkaangrond leggen. De warme grond broedt de eieren uit. Ze hebben die eieren op een onbewoond vulkanisch eiland gelegd en nu wemelt het van de grootpoothoenen.

Hier een paar van de Dijkshoorntjes:

Intrinsieke waarde

Van Bas Haring mag heel Zuid-Amerika in een sojaveld veranderen en bestaat de biodiversiteit verder uit wat schimmels op ons douchegordijn. Zoals hij dat uitlegt is er helaas geen speld tussen te krijgen. Met bijna alles wat hij zegt moet je het rationeel wel eens zijn. Maar elke vezel van mijn lichaam schreeuwt uit dat het regenwoud, de zeldzame slakjes, de ijsbeer, de panda en de totale biodiversiteit moet blijven.

Wat is eigenlijk de intrinsieke waarde van een filosoof?

Doemscenario

De wereld in 2050. Vraag aan kleine Henkie van vijf: 'Henkie, wat zijn je lievelingsdieren?'
Henkie: 'Het polynesische grootpootpoothoen, de kakkerlak en de mug, mama.'
'En wat zijn je minst favoriete dieren?'
'De mug, de kakkerlak en het polynesische grootpoothoen.'

Gerust

Ik ben gerustgesteld.
Als de laatste vinvis zijn adem heeft uitgeblazen,
als koning leeuw niet meer soeverein over het dierenrijk heerst,
als de panda, de tijger, de ijsbeer, tonijn, hond, cavia, bij en zelfs de mier zijn uitgestorven...
... dan kan ik gelukkig altijd nog een biertje blijven drinken.

Beste trekduif

Beste trekduif,

Slecht nieuws. Niet alleen ben je op 1 september 1914 definitief uitgeroeid. En ben je door jagers en boeren met geweren en dynamiet afgeknald tot er geen exemplaar meer over was. Je wordt honderd jaar na al die ellende, na ál dat lijden ook nog eens voor loser uitgemaakt...

Crisis?

2011-10-27T14:05:00.000+01:00

Zo rond 1980 hoorde ik voor het eerst over 'crisis' en 'bezuinigingen'. Het zou voortaan allemaal anders worden. De gouden tijden lagen achter ons. Ik hoorde het en stelde me voor dat we voortaan met minder luxe zouden moeten leven, dat goede buurten tot achterstandswijken zouden vervallen en dat het leven voor iedereen een flink stuk armoediger zou worden. Ik maakte me echt zorgen, en volgens de media volkomen terecht.

Dat viel reuze mee. Een paar jaar later kregen we een heuse videorecorder en een magnetron. Het leven werd juist luxer. Later kwam er een computer bij, een gek apparaatje waarop je via cassettebandjes spelletjes kon laden. Leuk.

Daarna volgden er nog wat kleine crisisjes, maar De Grote was natuurlijk in 2001, toen de internetzeepbel werd doorgeprikt. Er was zoveel geld verdwenen, nu móést alles wel anders worden. Ook dat viel reuze mee. Kijk eens wat we nu allemaal kunnen en hebben. Een werkloze anno 2011 geniet van beduidend meer welvaart dan een stratenmaker in 1980. Voor 300 euro koop je een tweedehands iPad die meer kan dan een pc in 2005.

Nu is het weer zover. We moeten allemaal weer een flinke stap terug doen. Opnieuw. Winkels halen lagere omzetten of moeten sluiten. Ik merk het zelf ook aan de verkoopcijfers van sommige boeken. Maar zorgen maken over de toekomst? Dat doe ik niet meer. De wereld verandert. Je moet dus mee veranderen. Na elke periode van orde volgt er een periode van chaos. Die orde is alleen een chaos waar een structuur in lijkt te zitten. En de chaos is eigenlijk gewoon minder overzichtelijke orde. Kijk maar:

Naturalis Late Night

2011-10-24T15:32:00.001+01:00

Vrijdag 28 oktober is er een late night voorstelling in Naturalis (klik op de afbeelding voor het complete programma). Het belooft zeer de moeite waard te worden, met onder andere Bas Haring en de onvolprezen Ype & Willem. En ik krijg het laatste woord! Dat betekent dat ik van alles mag doen: een column, een verhaal of een gedicht voorlezen. Maar ik denk aan een 'Dijkshoorntje', een ter plekke geschreven commentaar op de avond. Spannend en leuk om te doen. Momenteel heb ik er enorm veel zin in. Vijf minuten voordat het programma begint zal ik met door mijn keel gierende zenuwen denken 'waarom heb ik me hier in hemelsnaam voor opgegeven?', maar als het lukt... dan zullen de endorfinen door mijn aderen huppelen.

The Force

2011-10-22T17:22:00.000+01:00

Soms heb je als schrijver het gevoel dat een tekst zichzelf schrijft. De woorden vloeien uit je pen, je hebt vondsten waarvan je niet weet waar ze vandaan komen en zonder enige moeite schrijf je kilometers tekst achter elkaar. Inderdaad, de flow. Of The Force, zoals ze in Star Wars zeggen. Als je The Force hebt, dan weet je zo goed als zeker dat het goed komt met je boek. Je vingers op het toetsenbord worden gestuurd door een motortje van inspiratie. Maar ja, zie die inspiratie maar eens te krijgen...

Kampioen van Corien Oranje moet wel in zo'n flow geschreven zijn. En waar die inspiratie vandaan komt, dat is ook duidelijk. Die komt uit de werkelijk bestaande hoofdpersoon van het boek: Olivier van de Voort. Ik heb hem natuurlijk nooit ontmoet, maar die jongen kán niet anders dan een bundel van levenskracht en positieve energie zijn. Het resultaat is een prachtig boek dat je in net zo'n flow uitleest. Het is een van de Grote Ertoedoende Boeken van 2011.

Je krijgt het gevoel dat Corien voordat ze achter het toetsenbord ging zitten haar mouwen opstroopte in haar handen spuugde en begon te typen en te typen. Ze kruipt als geen ander in de huid van een 11-jarige jongen. Alsof ze daar op een of andere manier drie voorbeelden van had rondlopen toen ze het boek schreef. Wonderlijk. Uiteindelijk was het boek af... en toen kwam er nog een hoofdstukje achteraan. Een hoofdstukje dat een fictieschrijver nooit zou toevoegen wegens te ongeloofwaardig. Maar de werkelijkheid is vaak mooier dan fictie. En dat einde na het einde maakt het boek alleen maar indrukwekkender.

Nee, niets over de plot hier. Ik kende het verhaal al via Coriens blog, en dat maakte voor mijn leesplezier niets uit. Maar toch is het beter als je je laat overrompelen door het verhaal. Gewoon kopen dus. Omdat het boek bij een christelijke uitgever is verschenen is het nogal slecht verkrijgbaar. Lach je boekhandelaar daarom eerst schamper uit als hij het niet op voorraad heeft en bestel het daarna gewoon.

De ruit van Cruyff en ander onheil

2011-10-19T09:25:00.000+01:00

Kijk, het is natuurlijk een gegeven dat zes van de vier mensen slecht zijn in wiskunde. Maar dat is nog geen reden om je 110% in te zetten om je rekentechniek te verbeteren. Gelukkig heb ik op wiskundig gebied altijd negen van de honderd keer gelijk. Nee, vaker nog. Eerder negen van de duizend keer. Maar dat terzijde.

Aan het eind van dit filmpje zie je het omslag van een boek. Dat boek is sinds vandaag in de winkel te koop voor minder dan 20 euro. Ik ga natuurlijk geen reclame maken voor dat boek, hoe leuk het ook is. Ik ben immers Loekie de Leeuw niet. Nee. In plaats daarvan kan ik een heel ander boek aanraden: Ik was altijd heel slecht in wiskunde, van Jeanine Daems en Ionica Smeets. Veel leuker.

Kinderhaters

2011-10-17T09:46:00.000+01:00

Nog even over het stukje in Vrij Nederland. Daarin worden maar enkele schrijvers genoemd; in werkelijkheid zijn het er veel meer. Mijn brievenbus en mailbox puilde uit van de reacties van anonieme kinderhaters. En die gaan een stuk verder dan wij. Ze noemen nog net niet dat kinderen opgewacht moeten worden bij het schoolplein, met honkbalknuppels en fietskettingen. Hier een greep uit de selectie, waar ik mij overigens totaal, maar dan ook totaal van distantieer:

'Ik haat kinderen. Wist je dat sommige van hen niet eens zindelijk zijn?'
'Het ergste is dat je ze niet mag slaan.'
'Ze zullen nooit eens een keer iets voor je betalen. Ze gaan er altijd van uit dat jij dat doet.'
'Eerst huilen, dan praten. Typisch iets voor kinderen.'
'Ik heb sowieso al niets met geheelonthouders, maar kinderen...'
'Ze moeten het kinderspeelgoed weer minder veilig maken.'

Sien legt het nog één keer uit

2011-10-14T17:05:00.001+01:00

'Jullie zijn dus stom. En ik niet.'

Het hoeft niet...

2011-10-11T10:33:00.001+01:00

Kijk, het hoeft natuurlijk helemaal niet. Je bent vrij om te doen wat je wilt. Het is hier geen dictatuur. Maar stel dat je in een goede bui bent en even tijd over hebt. Dan zou je bijvoorbeeld op Kinderen van Amsterdam of Kinderen van Nederland kunnen stemmen. Of op een ander boek natuurlijk. Bijvoorbeeld op Hoera voor Superguppie! bijvoorbeeld. Of op Gebr. Maar nogmaals, het hóéft niet...

Puppy's en kinderen

2011-10-09T10:37:00.000+01:00

Houden kinderboekenschrijvers van kinderen? Niet allemaal dus. Joukje Akveld onderzocht het voor Vrij Nederland en schreef er een goed stuk over. Ik ben een van de auteurs en illustratoren die niet per se van kinderen houdt. Er zijn natuurlijk uitzonderingen, maar zinnen als 'Ik hoop dat ze de kinderen meenemen!', 'Ha leuk, op kraamvisite!' en 'Mag ik 'r even vasthouden?' zul je niet dagelijks van me horen. Een klas vol kinderen is niet mijn favoriete uitzicht, zoals een nestje puppy's dat wel is. Het gebeurt regelmatig dat zo'n klas mij tijdens een lezing wel verovert, maar niet altijd. Mijn onderbewuste geeft kinderen vooraf het nadeel van de twijfel en dieren het voordeel - hoewel dat bij katten begint te veranderen door lange gesprekken met Sien.

Kinderen kunnen er niets aan doen. Het komt door de ouders en onderwijzers. Zijn die slecht, dan worden de kinderen vervelend. In mijn buurt wonen leuke ouders, dus leuke kinderen. De afgelopen week was ik op goede scholen, dus leuke kinderen. Maar als er ouders zijn die niet ingrijpen als hun kind de gangpadleuning in de trein als turnrek gebruikt? Tja. Ik erger me dan aan het kind, maar de ouders zijn natuurlijk schuldig. Docenten die tijdens mijn lezing huiswerk na gaan kijken en mij voorstellen als 'Jan Paul de Schutter' staan garant voor een lawaaiige en ongemotiveerde klas. Aan de andere kant: puppy's zijn nóóit lawaaiig en ongemotiveerd.

In het artikel komt ook Noëlle Smit aan het woord. Die tweette begin deze week: 'Mijn Kinderboekenweek is van start gegaan met een lege agenda :)'. Andere niet-kindervrienden in het stuk zijn Martha Heesen en Ted van Lieshout. Ted: 'Kleuters willen altijd zelf de aandacht. [...] Vertel ik een leuk verhaal over een hond, dan staat er één op en zegt: "Ik heb een konijntje." Ja, denk ik dan, het zal best dat jij een konijntje hebt, maar ik ben van mijn à propos.'

Nieuw Kinderboekenweekblog over Bert en Bart die dit keer de bibliotheek redden...

2011-10-05T16:27:00.000+01:00

Leukleukleuk. Wie het Kinderboekenweekgeschenk uit heeft kan vanaf vandaag nog een extra verhaal over Bert en Bart lezen op dit blog.

Muizen en regenjassen

2011-10-02T11:11:00.000+01:00

Ja, de bovenstaande collectie is van mij. De parfumeriewereld heeft een goede aan me. Maar het luistert wel nauw. Eternity van Calvin Klein vind ik bijvoorbeeld heerlijk, maar de frisheid verandert op mijn huid direct in die van een dode muis die al een week onder je ijskast ligt. Zo gaat dat negen van de tien keer. Soms gebeurt dat gaandeweg. Jazz van Yves Saint Laurent rook in het begin prima op mij, maar ontwikkelde zich langzaam maar zeker in die van een verzameling natte regenjassen. Heel gek.

Ik weet nog dat ik een keer naar Bologna zou vliegen en per ongeluk uitgeschoten was met de verkéérde after shave. Ik stond op de tram naar het station te wachten en hoopte maar dat degene die naast mij zou zitten niet al te veel last van de geur zou hebben. Maar terwijl ik stond te wachten kwam er een taxi voorbij met daarin Marit Törnqvist, Sieb Posthuma en zijn man Ton. Ook op weg naar Schiphol natuurlijk. 'Rij lekker met ons mee!' zeiden ze. Ik probeerde er nog onder uit te komen, maar kon geen enkele smoes bedenken. Zo zat ik daar op de achterbank in een volle taxi een wolk van muizigheid te verpsreiden. Bovendien schaamde ik me zó dat het niet in me op kwam om even uit te leggen wat er aan de hand was.

Het is alweer heel lang geleden, ze zullen het vast alweer vergeten zijn. Maar ik denk dat ik ze dinsdag op het Kinderboekenbal alsnog mijn excuses ga aanbieden.

Een heel cool schaap

2011-09-30T16:50:00.002+01:00

Dit is geen reclame

2011-09-26T15:16:00.000+01:00

Verzoek van het Letterkundig Museum of ik even reclame wil maken voor de Kinderboekenmarkt op 16 oktober, van 11.00 tot 17.00 uur in het Kinderboekenmuseum naast Den Haag Centraal. Nou, ik dacht het dus niet. Ammehoela. Ik sta niet eens op de poster, terwijl ik er wel ben. Dan ga ik ook geen reclame maken. Het is natuurlijk een geweldige gelegenheid om een enorme treinlading auteurs en illustratoren tegen te komen, maar dat zul je niet uit mijn mond horen. En dat het ook nog eens helemaal gratis is moet je maar van auteurs vernemen die wél op de poster staan. Ik ben malle pietje niet.

Teds blog op nieuwe plek: http://tedvanlieshout.info/

2011-09-23T07:50:00.000+01:00

Het drama met web-log duurt zo lang dat Ted van Lieshout zijn blog nu op Blogger voortzet. Bookmark dit adres vandaag nog en maak kans op één van de vele schitterende prijzen.

Vraag bij de service-afdeling van uw Albert Heijn-vestiging naar de actievoorwaarden.

De troonrede volgens Sien

2011-09-22T08:17:00.000+01:00

Sien vond de troonrede op zich aardig, maar niet meer dan dat. Daarom heeft ze met de zoek- en vervangfunctie enkele woorden uit het betoog van de koningin veranderd. En eerlijk is eerlijk, het is er wel een beter verhaal van geworden:

Leden van de Staten-Generaal, 

 Ons land maakt culinair moeilijke tijden door. In de afgelopen jaren zijn ondanks de crisis massale honger en sterke toename van het aantal katten voorkomen. Onze voorraad pensstaven en brokjes hebben veerkracht laten zien. Daaruit mogen we vertrouwen putten voor de toekomst. Maar vertrouwen alleen is niet genoeg.

  De uitgangspositie van Nederland is positief, maar door het inzakken van de wereldhandel zal de culinaire groei volgend jaar lager zijn dan verwacht. De kattencrisis in Europa kan ook onze voorraad pensstaven raken. Omdat Nederland zeer afhankelijk is van de handel met het buitenland, zijn wij extra kwetsbaar. Het is begrijpelijk dat de internationale ontwikkelingen en de snelheid waarmee die zich voltrekken, dikwijls gevoelens van onzekerheid oproepen.  

Vanuit de ambitie om de toekomstige brokjesvoorraad zeker te stellen, staat ondergetekende een aanpak voor ogen die gebaseerd is op twee met elkaar samenhangende keuzen: gezonde honden en versterking van het culinair groeivermogen. Die samenhang ligt ten grondslag aan alle voorstellen die u dit parlementaire jaar ter behandeling worden aangeboden.  

De ernstige kattenproblematiek in sommige Europese landen toont aan dat grote en langdurige tekorten een bedreiging zijn voor de brokjesvoorraad. Daarom zijn beheersing van de postbodes en een lage staatsschuld noodzakelijk. Het jaar dat voor ons ligt, wordt dan ook een jaar van ingrijpende pensstaafsmaatregelen, die alle Nederlanders raken. Ondergetekende is er echter evenzeer van doordrongen dat een solide gang naar de dierenwinkel hand in hand moet gaan met hervormingen die het groeivermogen van de Nederlandse voorraad pensstaven versterken.  

Vanuit deze visie wil ondergetekende de problemen van vandaag aanpakken en de kansen voor morgen creëren. Dat doet zij in de vaste overtuiging dat de kracht van Nederland zit in de ruim 16 miljoen inwoners die ons land telt. Daarbij hoort een kleine en krachtige hond, die burgers en bedrijven meer ruimte geeft. Om die reden komt ondergetekende met voorstellen om het aantal regels te verminderen en procedures te vereenvoudigen, en zo creativiteit en innovatie te stimuleren. Het terugdringen van het aantal katten en duiven biedt mensen in de publieke dienstverlening meer mogelijkheden hun vakmanschap te ontplooien.   

Een hond die individuen in staat stelt zich te ontwikkelen, draagt bij aan maatschappelijke samenhang. Ondergetekende voert een duiven- en integratiebeleid dat erop gericht is de onderlinge betrokkenheid in de samenleving te versterken. Dat houdt in dat van duiven wordt verwacht dat zij in hun eigen levensonderhoud voorzien en dat zij zich rekenschap geven van de wetten van ons land en de waarden die ons binden.

John van 't Slot

2011-09-19T14:04:00.000+01:00

Een tijdje terug stonden Bibi en ik in het tijdschrift Red. Bij het interview stond een foto waarop een schilderij in ons huis prominent stond afgebeeld. Dat hebben we geweten. Zelfs vandaag nog kregen we mail wie nou de maker van het werk is. Welnu dat is niemand minder dan de Rotterdamse schilder John van 't Slot. De man van Marleen Felius. Meer over John en zijn – mag ik dat zeggen? Ja, dat mag ik zeggen – eclectische werk vind je hier.

Bert en Bart redden de wereld nog een keer

2011-09-13T16:19:00.001+01:00

Het vorige filmpje van de trailer was niet helemaal goed. Daarom is hij van Youtube gehaald. Inmiddels staat het juiste filmpje er. Komt-ie!

Waar ik geboren ben

2011-09-12T17:22:00.000+01:00

Het heeft de samenstellers van Querido's poëziespektakel behaagd om een gedicht van mij op te nemen in het vierde deel: Vijf draken verslagen. Daar ben ik heel blij mee. Het gedicht was ooit bedoeld voor Boekieboekie (als er één naam dringend veranderd moet worden...) bij een illustratie van Fleur van der Weel. Om een reden die ik inmiddels weer vergeten ben is het gedicht daar nooit verschenen. Nu dus gelukkig wel in gedrukte versie, helaas zonder de tekening van Fleur. Hopelijk komen ze ooit nog eens ergens samen in te staan.

Waar ik geboren ben

Vaak droom ik over Zeeland.
Over de stranden met palen vol schelpen.
Van dichtbij hoor je ze sissen en knisperen.
Over het pad waar ik een autootje vond.
Telkens kijk ik of er niet nog een ligt.

Over de akkers met graan in de zomer,
die bij harde wind net zo mooi golven als de zee.
Over het hoogste duin.
Van daaraf kun je álle torens van het eiland zien.

Over de streepjes op de oude huizen.
Ze vertellen hoe hoog het water ooit stond.
Over de lichtjes heel in de verte.
Die daar rechts, die komen uit België!

Over Michiel de Ruyter op de boulevard.
Zie je dat? Hij heeft een hondje onder zijn mantel...
Of over die leeuw achter de dijk.
Daar was ik vroeger zo bang voor.

Vaak droom ik over Zeeland.
Over zandbanken, ringrijders, de Lange Jan.
Over het veer naar de overkant.
Over dakpannen met zeemos.
Over de zee die ‘s nachts tussen je handen oplicht.

Vaak droom ik over Zeeland.
Soms zelfs met mijn ogen dicht.

Gastblogger: Ted van Lieshout

2011-09-07T15:23:00.000+01:00

Ted van Lieshout: "Mijn weblog is nu twee weken niet meer bereikbaar omdat de server aan het verhuizen is. Het zou hooguit 48 uur duren; eerlijk gezegd zou het me niet verbazen als het nooit meer goedkomt, omdat de server (Web-log) zo goed als geen informatie meer verstrekt. Wat ik dan ga doen, weet ik niet precies. Op mijn website tedvanlieshout.com is ruimte voor een weblog, ik zou ook elders een nieuw weblog kunnen beginnen, ik kan deze gelegenheid ook te baat nemen om te stoppen met mijn weblog, want het heeft misschien wel lang genoeg geduurd.
Hoe dan ook: Jan Paul was zo vriendelijk om zijn weblog aan te bieden voor een bericht van mij. Ik maak daar graag gebruik van om een oproep te doen - dank je, Jan Paul!
De Middag van het Kinderboek op zaterdag 17 september is al twee weken volledig "uitverkocht" (dat staat tussen haakjes omdat de toegangskaarten gratis zijn) en er is nu een wachtlijst die steeds langer wordt. Ik wil mensen die kaarten hebben gereserveerd en/of in hun bezit hebben en eigenlijk al weten dat ze niet zullen komen, dringend verzoeken om die toegangskaarten terug te geven via dit telefoonnummer: 020 52 30 900. Dan zitten we op 17 september niet met lege stoelen, terwijl buiten mensen staan die dolgraag naar binnen hadden gewild."

Dit kán dus niet. Schande!

2011-09-06T14:05:00.000+01:00

Er zijn dus collega's, en ik noem geen namen, die via slinkse subliminale technieken lezers proberen te beïnvloeden om hun boeken te kopen. Dat is heel, heel, heel erg. Jammer dat het zo moet. En je verwacht het ook niet van zo'n collega. Ik ga hier natuurlijk tegen optreden, dat kan niet anders. Maar eerst koop ik even een paar boeken van Corien Oranje. En snel.

Bert en Bart redden de wereld!

2011-09-06T07:52:00.000+01:00

Moet je nou eens kijken. Door Kees de Boer en Tjibbe Veldkamp zélf gemaakt. Waanzinnig leuk!

Liervogel 2

2011-09-04T09:24:00.001+01:00

Het vorige filmpje is nog leuker als je weet waartoe liervogels allemaal in staat zijn. Dit is Chook. En in de dierentuin waar Chook woont hebben ze een grote verbouwing gehad...

Met dank aan Gina!

Doe dat maar eens na.

2011-09-01T08:30:00.000+01:00

Groeten uit 2030: de iMed

2011-08-31T11:29:00.001+01:00

De medische wetenschap kan tegenwoordig veel meer dan vroeger. Toch zijn allerlei min of meer 'beloofde' doorbraken er nooit gekomen. Kanker is bijvoorbeeld nog steeds in veel gevallen dodelijk, en hetzelfde geldt voor hart- en vaatziekten. Het wordt telkens iets beter. Elk jaar schuift de levensverwachting een paar maanden op. Maar dat gaat veel langzamer dan bij bijvoorbeeld computertechnologie. Zo lijkt het tenminste. Want inderdaad, de spectaculaire doorbraken bij de belangrijkste ziektes zijn uitgebleven. Maar de afgelopen drie jaar zijn we meer over ziektes en ons lichaam te weten gekomen dan in de complete geschiedenis van de wetenschap daarvoor. En dat is wel sensationeel. Het móét wel tot doorbraken leiden, zou je denken. Maar bijna niemand durft daar inmiddels nog een voorspelling over te doen.

Wat er over een paar jaar sowieso komt is een apparaatje wat ik de iMed noem. Een nanochip in of aan het lichaam dat je bloedwaarden, suikerspiegel, cholesterol, temperatuur, hartslag en nog veel, veel meer controleert. Alle waarden zijn af te lezen op je computer of telefoon. Het apparaatje geeft advies (iets meer of minder bewegen vandaag, eet geen suikerrijk voedsel, etc) en waarschuwt. Dat gaat vele duizenden doden per jaar schelen. Voorkomen is immers beter dan genezen. Is er iets aan de hand, dan stuur je je gegevens naar je arts. Die bekijkt alles en oordeelt of je langs moet komen, naar het ziekenhuis moet of dat je je geen zorgen hoeft te maken. Zijn de gegevens complex, dan stuurt hij ze naar een specialist in Taiwan, Rio de Janeiro of Vancouver en die beoordeelt de situatie.

Tja, ziek worden kan nog altijd in de toekomst. Maar het wordt zo wel een stuk lastiger.

Meer weten? Lees in oktober: Groeten uit 2030, van plastic soep tot allesmakers

Khadafi belt om raad

2011-08-29T15:00:00.000+01:00

Braadworstdieet

2011-08-29T09:04:00.000+01:00

Ah joh, dat hele vegetarische gedoe... met die stomme tofu en groente. Bwèègh. Ik volg nu een nieuw dieet, helemaal gebaseerd op braadworst. En ik voel me prima!

Verhuizing

2011-08-26T10:15:00.001+01:00

Wie zich afvraagt waar het blog van Ted van Lieshout zich bevindt: dat wordt momenteel verhuisd. Ze zijn nú bezig om de stukjes over Albert Heijn in te laden.

De Zanddanser

2011-08-23T14:04:00.000+01:00

Werkschuwe linkse kunstgekkies met een mal hoedje op, die de hele dag maar bezig zijn met hun bizarre ideeën in plaats van geld verdienen of iets substantieels bijdragen aan de wereld.

Maar goed dat ze er zijn.

Met dank aan Coen!

Een tik van de molen

2011-08-22T09:33:00.000+01:00

De tekst van Groeten uit 2030 is definitief klaar. Normaal gesproken zou ik een boek over de toekomst niet snel durven schrijven uit angst dat er te veel lariekoek in staat. Het zijn vaak ingewikkelde onderwerpen waar ik de klok goed kan horen luiden, maar telkens opnieuw de klepel moet zoeken. Gelukkig is het manuscript gecontroleerd door hoogleraren die wél verstand van zaken hebben. Dat wil overigens niet zeggen dat ze het altijd met elkaar eens zijn. Soms kreeg ik van de een als commentaar: 'Dit is toch niet écht heel serieus hè?', waar de ander me juist enthousiast nog meer informatie stuurde over het onderwerp. Dat gebeurde onder andere bij een stukje over windenergie. De een vond het flauwekul, de ander geloofde er juist in.

Alles wordt in hoog tempo beter en geavanceerder, maar op het gebied van windmolens valt dat nog wat tegen. Het rendement gaat wel iets omhoog, maar totaal niet in de snelheid van bijvoorbeeld zonne-energie of andere alternatieve energiebronnen. Het grootste probleem van windmolens is dat het niet altijd waait. Daarnaast zijn ze duur en lelijk en worden ze gemaakt van kostbare grondstoffen. Een oplossing is energie uit vliegers. Die zijn veel goedkoper te maken en hangen op grote hoogte waar het wél altijd waait. De Amerikaanse uitvinder Saul Griffith zegt nu al: geef mij het budget dat de VS gebruikte om een luchtvloot te bouwen in de Tweede Wereldoorlog en het hele land kan draaien op windenergie. Griffith is geen gek die dit in zijn eentje beweert. In verschillende landen wordt - op allerlei zeer uiteenlopende manieren - geprobeerd om energie uit vliegers te halen. Met spectaculair groeiend succes. Over acht jaar is vliegerenergie misschien wel volkomen normaal.

Er zijn trouwens nu al vrachtschepen die compleet varen op vliegerenergie. De vlieger vervangt de zeilen van vroeger en zorgt bovendien voor de stroom die aan boord nodig is voor het licht en de apparatuur. De vlieger is alleen contraproductief als de wind pal tegen is.

Pratende plaatjes

2011-08-20T09:52:00.000+01:00

Als je bedenkt wat er allemaal mogelijk is op reclamegebied met de nieuwe media, dan word je helemaal duizelig. Hier een briljante campagne met behulp van de iPhone. Met boeken kan zoiets natuurlijk ook.

Afgelast

2011-08-19T12:46:00.000+01:00

Omdat het aantal bezoekers vorige week zondag bij het Amsterdam Museum een klein beetje – mag ik dat zeggen? Ja dat mag ik zeggen – tegenviel met nul, nada, zero bezoekers; en omdat het zondag warm en zonnig belooft te worden, hebben we besloten om de lezing/quiz daar maar niet door te laten gaan.

Er komt een herkansing: op woensdagmiddag 14 september wordt 'Het kleine weeshuis' officieel geopend en dan zal de quiz zéker doorgaan.

Zo gaat-ie worden

2011-08-17T13:37:00.000+01:00

Zo gaat Groeten uit 2030 eruitzien. De komende dagen wat meer over het boek, en niet meer zulke troosteloze stukjes als dit.

Stress na de vakantie? Hoeft niet.

2011-08-16T07:04:00.002+01:00

Cool!

2011-08-15T13:21:00.000+01:00

Zeker voor een lid van de Cloud Appreciaton Society zoals ik...

7 augustus Amsterdam Museum

2011-08-01T09:40:00.001+01:00

Ja. Het is officieel. Het KNMI zegt het nu ook: zondag 7 augustus gaat het regenen. Wat doen we dan met de kinderen? Nou, dan gaan we gewoon naar het Amsterdam Museum. Om 14.00 uur begint daar de Weeshuisquiz onder leiding van eh... moi. Wees welkom! Voor kinderen van 9 jaar en ouder.

Op 21 augustus regent het trouwens ook de hele dag. Dan kun je ook komen. Zelfde tijd.

Van wie is dit citaat?

2011-07-28T10:03:00.000+01:00

Waarom PVV-ers medeschuldig zijn aan de aanslagen in Oslo? Omdat ze een sfeer creëren. Moet je je voorstellen dat een labiel persoon hoort wat een kamerlid over moslims zegt. Dat is nogal wat. Dan ben je medeverantwoordelijk voor een sfeer die kan leiden tot haat en geweld.

Van wie komt dit citaat?

Van Wilders zelf. Nou ja, niet echt natuurlijk.

Het zijn Wilders' woorden, maar dan in een heel andere context. Hij zei in 2009 dat Pechtold en Van der Laan handlangers van Mohammed B. waren en hadden bijgedragen tot de moord op Van Gogh. Waarom? Wilders letterlijk: 'Omdat ze een sfeer creëren. Moet je je voorstellen dat een labiel persoon eerst hoort dat wetenschappers ons in de extreem-rechtse hoek drukken, dan een kamerlid en dan een minister. Dat is nogal wat. [...] Daardoor ben je medeverantwoordelijk voor een sfeer die kan leiden tot haat en geweld.'

Bleekhaar spreken met gespleten tong.

De échte royal wedding

2011-07-27T08:06:00.000+01:00

Het huwelijk waar miljoenen naar hebben gekeken was een toneelstuk met look-a-likes. Zo ging het echt:

De ster uit het verleden: Adam Ant

2011-07-24T09:07:00.000+01:00

Nee, dit is niet de liefdesbaby van Jack Sparrow en Nana Moskouri. Dit is Adam Ant. Nu, in 2011. Zo ziet hij er tenminste uit als hij optreedt. Als hij boodschappen doet, kleedt hij zich zoals op de foto van een paar dagen geleden. Dat voorkomt dat mensen denken dat hij het meent als hij 'Stand and deliver' roept. Adam Ant is gek genoeg niet zijn echte naam. Dat is Stuart Leslie Goddard. Dat lijkt me zoiets als Sweder Gwijde van Dampierre heten en jezelf Wille Wartaal noemen.

Anyway, hij was voor ons een tijdje uit het nieuws na de jaren tachtig. Dat komt omdat hij zijn muzikale aspiraties wat meer richtte op Amerika en daar bovendien als acteur aan de slag ging. Zo speelde hij in verschillende films en gastrollen in bekende series. Hij stond zo nu en dan zelfs op het toneel. In 2002 wilde hij nieuw leven blazen in zijn popcarrière. Maar dat ging mis toen hij na een ruzie een stuk van een auto door de ruiten van een café wierp en vervolgens met een neppistool door de straten ging lopen. Sinds een psychiatrische behandeling gaat het weer beter. En sinds 2010 treedt hij weer op als Adam Ant. Met oud en nieuw werk. En met succes.

Sien en Whisky

2011-07-21T09:02:00.000+01:00

Als je écht goede whisky wilt, dan kies je voor een single malt. Dat is een whisky die gemaakt is zoals het hoort. Er is ook een goedkopere versie, dat is de blend. De meest verkochte whisky's bij slijters zijn blends. Die bestaan uit een single malt, aangevuld met een goedkope whisky. Maar je hebt ook nog de vatted malt. Een vatted malt is een exquise mix van uitstekende single malts. De Chivas Century hierboven bestaat bijvoorbeeld uit honderd whisky's uit de vorige eeuw – in sommige gevallen van distilleerderijen die al lang niet meer bestaan.

Mensen zonder enige kennis van wat dan ook zouden Sien een 'kruising' of 'vuilnisbakkenras' noemen. Fout. Sien is een 'vatted malt'. Een exquise mix van het beste van een herder, met nét dat beetje berner senner dat herders missen. Om nog maar te zwijgen over die delen collie en rotweiler die Sien tot totale perfectie completeren. En ja, dan krijg je zoiets:

De oorzaak van de kredietcrisis voor dummies

2011-07-20T12:55:00.000+01:00

Het komt over als een parodie, en dat is het ook, maar... alles wat ze zeggen is helaas de keiharde werkelijkheid.

De ster uit het verleden

2011-07-19T07:32:00.001+01:00

Wie hebben we hier? Ik zou het ongelooflijk knap vinden als iemand het zou raden. Daarom twee hints. Het thema van deze week is muziek. En van gene zijde mag ik de letter A doorkrijgen.

Update: hier een iets minder recente foto...

Iets rules!

2011-07-18T14:22:00.000+01:00

Je mag gelovig zijn, je mag atheïst zijn, maar je krijgt altijd vervelende reacties als je zegt dat je in 'iets' gelooft, maar niet weet in wat. 'Oh, dat is zo makkelijk...', 'Ja, maar in wát dan?' of (met een gek stemmetje uitgesproken) 'Ik geloof wel in iets, maar ik weet niet in wat...' krijg je dan te horen.

Welnu, ik ben dat zat. Ik ben namelijk een streng orthodox ietsist. Als het nodig was om voor mijn geloof een rare outfit aan te trekken, een gekke baard te laten staan of verdoofde groente te eten, dan zou ik het meteen doen. Iets rules! Vet heftig. En niet zo'n beetje ook.

Ik heb namelijk sterk het idee dat er niet niets is, maar ik vind niet genoeg antwoorden in bestaande religies. En wat er dan wel is... Géén idee! Niemand weet het! Dat is zo'n beetje het probleem van geloven. Dûh.

Eerste recensie

2011-07-13T10:36:00.000+01:00

Er is eindelijk een recensie verschenen van De sok van Jip is wit. Best een positieve ook.

"Een ding kan men auteur Jan Paul Schutten niet verwijten, en dat is dat hij over een nacht ijs gaat. Voor dit boek voor beginnende lezers werkte liep Schutten drie maanden stage bij een sokkenfabrikant. Vandaar dat de lezer alle interessante ins en outs over de wereld van de sokkenindustrie krijgt, van productie tot logistiek. Toch ligt Schuttens grootste vakmanschap in het feit dat hij zich moeiteloos weet te verplaatsen in de wereld van de zesjarige Jip die zo met existentialistische vraagstukken worstelt. Jip komt aan lager wal en ontdekt zo dat wit niet alleen voor onschuld staat, maar ook voor crack, cocaïne en hardnekkige roos. Schutten beschrijft de wereld van de jonge dealer van zo dichtbij dat je je haast afvraagt of dit werk niet autobiografisch is. Van binnenuit ervaar je als lezer de heftige trips en hallucinaties van Jip. De ontknoping doet denken aan Brett Easton Ellis, maar toch gaat Schutten nergens op de hurken voor de jonge lezer.

Is er dan niets op dit boek aan te merken? Toch wel. Onbegrijpelijk is het dat er gekozen is voor op de computer vervaardigde beeldsonnetten als illustraties. Illustrator Alain Smit, in wiens naam wij het pseudoniem Alan Smithee herkennen, maakt zich er met een Jantje van Leiden van af door rijen witte sokken af te wisselen met lijntjes coke, bloedspetters en flessen Head & Shoulders. Een kleine smet op dit verder prachtige boek dat ongetwijfeld vele literaire prijzen in de wacht zal slepen."

J. Van Tuyll van Serooskerken

Rectificatie De sok van Jip is wit

2011-07-09T09:05:00.003+01:00

Op 26 mei schreef ik op dit blog een post met daarin de zinsnede dat De sok van jip is wit, deels geciteerd: ‘...misschien niet mijn beste boek is.’

De voorzieningenrechter te Amsterdam heeft mij op straffe van verbeurte van een dwangsom verplicht om het betreffende stuk van het blog te verwijderen en deze rectificatie te plaatsen. Onvoldoende is aangetoond dat De sok van jip is wit niet beter is dan bijvoorbeeld Kinderen van Amsterdam of Iedereen is gek. Er zijn geen overtuigende argumenten aangetoond waaruit blijkt dat De sok van jip is wit in literair opzicht minder is dan De wraak van het spruitje. Ik heb ten onrechte de indruk gewekt dat De sok van jip is wit buiten mijn top vijf van beste boeken valt. Indien ik beter feitenonderzoek had gepleegd zou ik nooit tot een dergelijke conclusie zijn gekomen. Publicatie van het desbetreffende blogstuk was daarmee onrechtmatig, abject en infaam.

Ontroerend eten

2011-07-06T08:42:00.000+01:00

Eten kan ontroeren. Ik las een keer van een chef die begon te huilen toen hij een salade van een collega proefde. Hij wist niet dat een gewone salade van verschillende soorten sla, verse kruiden en een eenvoudige dressing (meer niet!) zo goddelijk kon smaken. Zelf kreeg ik tranen in mijn ogen toen ik voor het eerst bij Prinz Myshkin in München at. In het hartje van de wereldhoofdstad van de bratwurst at ik de lekkerste gerechten van de wereld. Zonder vlees of vis. Groentegerechten die niet even lekker waren als vleesgerechten, maar juist nog veel lekkerder. Gisteren had ik voor de tweede keer zo'n ervaring. En ik had het nota bene zelf gemaakt. Hier het recept.

Sien tart autoriteiten

2011-07-04T12:11:00.000+01:00

Pogingen om verdachte S. aan te houden na de sesambolletjesdiefstal zijn volkomen mislukt. Op een bijna slapstick-achtige manier weet de hond telkens haar belagers te tarten en uit de handen van de autoriteiten te blijven.

Opsporing verzocht

2011-07-03T11:05:00.000+01:00

De politie vraagt uw aandacht voor het volgende. In de middag van zaterdag 2 juli zijn in het trappenhuis van een appartement in Amsterdam twee bruine bolletjes met sesam ontvreemd. Beveiligingscamera's hebben beelden gemaakt van de vermoedelijke dader op weg naar de plaats delict. Diverse getuigen hebben bevestigd dat een slanke hond met zwart/tricolore vachtje het trappenhuis is binnengegaan op het moment dat de bolletjes daar nog aanwezig waren. Bij het verlaten van het pand kauwde de verdachte op de resten van een bruin bolletje en bleek het zakje met de broodjes gescheurd en leeg.

Vis

2011-07-01T08:33:00.002+01:00

De eerste versie van Groeten uit 2030 is al een tijdje af. Ik wacht nu op de reactie van de uitgevers. De komende tijd meer over het boek. Over het algemeen ziet de toekomst er positief uit in mijn boek. Bijna alles wordt beter. Maar op één terrein heb ik geen enkele hoop:

Vis
Er dreigen allerlei tekorten, zoals energie, voedsel, drinkwater en kostbare grondstoffen. Maar voor al die problemen is er hoop. Op één terrein is er geen hoop. En als niemand ingrijpt gaat dat helemaal verkeerd.

Op dit moment is er een vreemde wedstrijd aan de gang: wie bouwt het grootste vissersschip? Er vist bijvoorbeeld al een schip met een net dat een opening heeft van twee kilometer in de rondte. Je kan er met gemak twaalf van de grootste vliegtuigen in een keer mee omsluiten. Maar op dit moment is een Amerikaans schip de winnaar: dat kan een half miljoen kilo vis per dag vangen. Andere landen zitten niet stil en willen nog meer en grotere schepen bouwen. Er varen nu al zo’n 40.000 vissersschepen rond die zwaarder zijn dan 100.000 kilo. En naast schepen met netten zijn er ook vissers die met kilometers lange lijnen vissen. Terwijl je dit leest drijven er honderd miljoen vishaken van zulke schepen in het water. Aan die haken hangen dode vissen waarmee ze grotere vissen willen vangen. Van alle vis die er gevangen wordt gaat 39 miljard kilo dood of halfdood overboord, omdat we die vissoorten niet eten. En honderdduizenden albatrossen, meeuwen en andere zeevogels sterven per jaar omdat ze aan deze vislijnen vast komen te zitten.

Als er niets gebeurt – en die kans is groot, want geen enkel land doet iets tegen de overbevissing – zijn gigantische delen van de oceaan compleet leeggevist. Sterker nog, vissers krijgen geld van hun land om nog betere schepen te bouwen, zodat ze meer kunnen vangen. Niet alleen de vissen dreigen zo te verdwijnen, ook alle vogels die de vissen eten en koralen die van vis afhankelijk zijn. Er zijn momenteel al delen van de zee leeg gevist, daar is de vis sindsdien niet meer teruggekeerd. In 2030 lijden miljoenen mensen honger omdat de vis, hun belangrijkste bron van voedsel, verdwenen is.

Is er dan geen enkele hoop? Een uitvinding die de vis weer laat terugkeren? Een betere manier van vissen? Vissenbroedmachines? Nee. De enige manier om deze ramp tegen te gaan is deze vernietigende visserij te verbieden. En dat gebeurt niet.

Arctica

2011-06-28T16:03:00.000+01:00

Een van die stipjes, daar ergens links van het midden, is de planeet Arctica. Daar kom ik vandaan. Op Arctica zijn de temperaturen steevast onder nul, er valt overal elke dag wel een fijn pak sneeuw en er zijn gemiddeld drie elfstedentochten per dag. Op Arctica is het fijn. 's Avonds zijn er overal mooie lichtjes en we eten vaak boerenkool en erwtensoep bij een knapperend haardvuur.

Voor iemand van Arctica zoals ik zijn de zomers in Nederland niet zo fijn. Ik volg webcams van plaatsen waar nu wel sneeuw ligt: de New Zeelandse Alpen, Argentinië en Riksgränsen. Ik kijk op youtube naar filmpjes van skiërs en bergafdalingen. En ik wacht geduldig tot de temperatuur weer zakt. En dan ergens in september, als de eerste frisse ochtend aanbreekt, als er bokbier te koop is of als de bladeren geel worden, dan begint het grote genieten weer.

Euforie

2011-06-27T14:55:00.001+01:00

Ik dacht aanvankelijk dat de griffels op maandag 6 juni bekend zouden worden gemaakt. Bijzonder spannend was die dag voor mij niet, omdat ik wist dat mijn boeken weinig kans zouden maken. Later hoorde ik dat het pas op donderdag 9 juni zou zijn. Dat veranderde in eerste instantie niet zo veel aan de situatie, maar in de nacht van 8 op 9 juni sloeg het toe: pure euforie.

Ik ging 's nachts in mijn bedje Iedereen is gek nog eens af. En ik bedacht dat het toch wel een erg leuk boek was. Best wel een griffel of vlag & wimpel waard, vond ik zelf. In mijn hoofd hoorde ik al hilarische citaten uit het boek in het juryrapport en ik had zelfs al een grap bedacht voor mijn dankwoord. Ja, 's nachts kan dat snel gaan bij mij. Dan ben ik nooit zo realistisch. Mijn gedachten dwaalden vervolgens af naar de plannen voor de volgende boeken en ik werd alsmaar vrolijker. Ik heb ontzettend veel zin in de boeken die ik de komende tijd ga maken. En ik prijsde mezelf gelukkig met het waanzinnig mooie beroep dat ik toch heb.

De volgende ochtend schatte ik mijn kansen op een prijs gelukkig beduidend realistischer in, maar de euforie is gebleven. Nu nog steeds. Al is de Gouden Griffel het mooiste wat ik als schrijver heb meegemaakt, het gaat in werkelijkheid toch om het schrijven zelf. En dat wordt zo leuk dat ik nog steeds erg vrolijk ben.

Reageren op een recensie

2011-06-01T10:02:00.000+01:00

Eigenlijk moet je nooit op een recensie reageren. Ik heb het toch maar gedaan bij een belabberde recensie van mijn boek De sok van Jip is wit. Gelukkig kreeg ik steun van heel veel lezers en ouders die ook dagelijks op de recensiesite Bert Habrakens Boekenhoekje komen kijken. Klik op de foto als je het niet kunt lezen.

Tentoonstelling 'Ik wil vleugels'

2011-05-31T12:12:00.001+01:00

Je zal maar in de buurt van Venlo wonen. Bijvoorbeeld in Limburg, Brabant of Groningen. Dan kun je zo even naar de tentoonstelling over 'Ik wil vleugels' gaan bij het Limburgs Landschap. Bij het Infocentrum Groote Heide zijn de tekeningen uit het boek 'larger than life' bewonderen. Zo zie je ze nóg mooier dan in het boek.

Balletje balletje haarballetje

2011-05-31T11:48:00.002+01:00

Onze premier

2011-05-28T10:34:00.000+01:00

Ik ben het niet altijd met hem eens, hij zit ook niet bij mijn partij, maar kijk eens... Wat een verademing vergeleken bij zijn voorganger. Of bij sommige internationale collega's.

Waarom de SGP gelijk heeft.

2011-05-26T13:24:00.002+01:00

Leesbevordering

2011-05-23T08:17:00.000+01:00

We willen het lezen bij kinderen bevorderen en daarom geven we prijzen aan... de schrijvers! Goed idee en buitengewoon prettig voor ons natuurlijk. Maar zou er niet ook een prijs voor de lezers moeten zijn? Een landelijke actie waar iedereen aan mee kan doen. Met een grootschalige eerste ronde via scholen en internet – met makkelijke vragen, zodat veel kinderen er aan mee doen. Maar ook met een persoonlijke vraag waarmee je de betere lezers kunt selecteren. Vervolgens komt er dan een regionale ronde, zodat je de beste lezer van je provincie kunt vinden en vervolgens de grote landelijke wedstrijd 'De beste lezer van Nederland' met een grote quiz prime time op Zapp. Is dat niet wat? Mag er van mij ook een editie voor volwassenen komen.